138% meer gemelde CVE's per dag in 2026 dan vorig jaar.Nieuw: altijd actieve Fixboxes. Kwetsbare afhankelijkheden, gefixt en geverifieerd.

CI/CD-beveiliging

GitHub Actions-beveiliging: een checklist om uw workflows te harden

Een GitHub Actions-workflow draait code van veel auteurs met het token van uw repository, uw secrets en een route naar productie. De meeste maatregelen die hem veilig houden, zitten in GitHub zelf, maar staan standaard uit, te ruim of zijn makkelijk verkeerd in te stellen. Deze checklist behandelt ze een voor een: wat u instelt, waarom het ertoe doet en het incident dat laat zien wat er zonder gebeurt.

Bijgewerkt op

De checklist in één oogopslag

Punt Wat het tegenhoudt
GITHUB_TOKEN met minimale rechten Een gekaapte stap die code pusht, releases publiceert of andere workflows start
Actions van derden vastpinnen of vergrendelen Een verplaatste tag die de code van een aanvaller in uw job draait
pull_request_target en workflow_run als bevoorrecht behandelen Pwn requests: code uit een fork die met uw secrets draait
Eventgegevens buiten run-scripts houden Scriptinjectie via titels, branchnamen en opmerkingen
OIDC in plaats van opgeslagen cloudsleutels Langlevende inloggegevens die nog jaren werken nadat ze zijn uitgelekt
Omgevingen met verplichte reviewers Elke branch of workflow die productiesecrets leest
Code owners op .github/workflows Niet-beoordeelde wijzigingen in wat de pipeline draait
Beleid voor toegestane actions Onbekende of niet-vastgepinde actions ergens in de organisatie
Geen self-hosted runners op openbare repositories Vreemden die code op uw machines draaien
Hygiëne voor caches en artefacten Vergiftigde caches en tokens die via uploads uitlekken
Egresscontrole op runners Gestolen secrets die naar de server van een aanvaller worden gestuurd
Een vastlegging van elke run Niet weten welke builds een gecompromitteerde action of een gecompromitteerd pakket hebben gedraaid

Workflowcode

1. Geef GITHUB_TOKEN de minste rechten

Elke job krijgt een GITHUB_TOKEN, en elke stap in de job kan het gebruiken. Repositories en organisaties die vóór februari 2023 zijn aangemaakt, kunnen nog standaard lees- en schrijfrechten op elke permissie hebben. Stel de standaard in op alleen-lezen onder Settings → Actions → General → Workflow permissions en ken daarna per job schrijfrechten toe:

permissions:
  contents: read

jobs:
  release:
    runs-on: ubuntu-latest
    permissions:
      contents: write
    steps:
      - uses: actions/checkout@<full-commit-sha>

Alles wat u niet vermeldt, wordt none. Voor elke permissie en wat veelvoorkomende taken nodig hebben, zie GITHUB_TOKEN-rechten: minimale rechten voor elke workflow.

2. Pin actions van derden vast op een commit, of vergrendel ze

Een tag zoals @v4 is een verwijzing die de eigenaar van de action, of iedereen die diens toegang steelt, kan verplaatsen. Twee incidenten laten zien wat dat betekent:

  • tj-actions/changed-files, maart 2025. Een aanvaller wijzigde bestaande versietags zodat ze naar een kwaadaardige commit wezen (CVE-2025-30066). De action werd gebruikt door meer dan 23.000 repositories, en de payload schreef secrets uit het runnergeheugen naar de workflowlogs, die bij een openbare repository door iedereen te lezen zijn.
  • aquasecurity/trivy-action, maart 2026. Volgens de advisory van Aqua Security (CVE-2026-33634) werden 76 van de 77 versietags van de action met een force-push naar kwaadaardige commits verplaatst. De geïnjecteerde code draaide vóór de echte scan, las secrets uit het runnergeheugen en stuurde ze versleuteld naar de infrastructuur van de aanvaller.

Workflows die naar een volledige commit-SHA verwezen, bleven de code draaien die ze al hadden. Zet de versie erbij als commentaar:

steps:
  # Mutable: whoever controls the tag decides what runs
  - uses: tj-actions/changed-files@v45
  # Immutable: a full commit SHA, with the version as a comment
  - uses: tj-actions/changed-files@<full-commit-sha> # v46.0.1

Controleer dat de SHA uit de eigen repository van de action komt, niet uit een fork. GitHub biedt nu iets sterkers: lockfiles voor workflowafhankelijkheden, algemeen beschikbaar sinds 28 oktober 2026. De CLI-extensie gh actions-lock schrijft .github/workflows/actions.lock, dat de exacte commit vastlegt van elke action die uw workflows gebruiken, inclusief de actions die die actions aanroepen, en GitHub controleert tijdens de run dat elke bronrepository nog dezelfde is als die u hebt vergrendeld. Aanroepen van herbruikbare workflows vallen er niet onder, dus pin die vast op SHA. Beheerders kunnen een lockfile via beleid verplichten. Vastpinnen noch een lockfile maakt een action veilig: beoordeel wat u vergrendelt.

Vastgepinde actions werken zichzelf niet bij. Laat Dependabot updates voorstellen, met een wachttijd zodat een nieuwe release een paar dagen heeft om te worden betrapt voordat die bij u aankomt:

# .github/dependabot.yml
version: 2
updates:
  - package-ecosystem: "github-actions"
    directory: "/"
    schedule:
      interval: "weekly"
    cooldown:
      default-days: 7

3. Behandel pull_request_target en workflow_run als bevoorrecht

Een pull_request-workflow vanuit een fork krijgt een token met alleen leesrechten en geen secrets. Een pull_request_target-workflow draait in de context van de basisrepository, met diens secrets en een token dat kan schrijven, ook wanneer de pull request uit een fork komt. Dat is alleen veilig zolang de workflow nooit code uit de pull request draait. Checkt u de head van de pull request uit en bouwt u die, dan draait elk installatiescript en elke test in die pull request met uw secrets. GitHub Security Lab noemt dit pwn requests.

  • Gebruik pull_request voor alles wat bijgedragen code bouwt of test.
  • Moet er een bevoorrechte stap volgen, zoals een opmerking plaatsen bij de pull request, splits het dan: een onbevoorrechte pull_request-workflow uploadt zijn resultaten als artefact, en een workflow_run-workflow handelt ernaar. Behandel die artefacten als niet-vertrouwde invoer, nooit als code om te draaien.
  • In openbare repositories zonder eventbeleid blokkeert GitHub pull_request_target standaard vanaf 2 december 2026. Staat u het weer toe, sta het dan alleen toe voor de workflows die het nodig hebben.

De TanStack-compromittering in mei 2026 begon zo: een pull_request_target-workflow draaide code uit een fork, die de cache vergiftigde die een releaseworkflow later terugzette, en een OIDC-token uit het runnergeheugen werd gebruikt om 84 kwaadaardige versies van 42 pakketten te publiceren.

4. Houd eventgegevens uit run-scripts

Expressies worden geëxpandeerd voordat de shell draait, dus een pull-requesttitel, branchnaam, issuetekst of commitbericht binnen run wordt onderdeel van het script. Iedereen die een pull request of issue kan openen, kan dan opdrachten in uw job uitvoeren. Geef de waarde door via een omgevingsvariabele, zodat de shell die als gegevens behandelt:

# Vulnerable: the title is pasted into the script before the shell runs
- run: echo "Checking ${{ github.event.pull_request.title }}"

# Safe: the shell reads the title as data
- env:
    PR_TITLE: ${{ github.event.pull_request.title }}
  run: echo "Checking $PR_TITLE"

Hetzelfde geldt voor actions/github-script en voor waarden die naar GITHUB_ENV worden geschreven. AI-agents in workflows voegen een nieuwe vorm van hetzelfde probleem toe: tekst in een issue kan de agent sturen in plaats van de shell. Zie prompt injection.

Secrets en deployments

5. Gebruik OIDC in plaats van langlevende cloudsleutels

Een cloudtoegangssleutel die als secret is opgeslagen, werkt totdat iemand hem roteert, en na een lek is dat vaak te laat. Met OpenID Connect vraagt de job GitHub om een kortlevend token en wisselt dat in bij AWS, Azure of Google Cloud, waarvan het vertrouwensbeleid bepaalt welke repository, branch of omgeving de rol mag aannemen:

jobs:
  deploy:
    runs-on: ubuntu-latest
    environment: production
    permissions:
      contents: read
      id-token: write
    steps:
      - uses: aws-actions/configure-aws-credentials@<full-commit-sha>
        with:
          role-to-assume: arn:aws:iam::123456789012:role/deploy
          aws-region: us-east-1

Een kortlevend token kan nog steeds uit een draaiende job worden gestolen, zoals TanStack liet zien, maar het is veel minder waard dan een sleutel die nooit verloopt. Geef de secrets die u wel bewaart door aan de stap die ze nodig heeft in plaats van aan de hele job, zodat andere actions in de job ze niet kunnen lezen. Hoe secrets uitlekken en de overige maatregelen leest u in GitHub Actions-secrets: hoe ze uitlekken en hoe u ze afschermt.

6. Zet productie achter omgevingen met verplichte reviewers

Een omgeving heeft eigen secrets, en een job die de omgeving noemt, kan ze pas lezen nadat een verplichte reviewer de run heeft goedgekeurd. Regels voor deploymentbranches beperken welke branches de omgeving überhaupt mogen gebruiken. Een workflow op een featurebranch, of een die door een pull request wordt gestart, heeft dan geen route naar productie-inloggegevens.

Governance

7. Vereis een beoordeling door code owners voor workflowbestanden

Een workflowbestand bepaalt wat er met uw secrets draait, dus een wijziging erin verdient dezelfde beoordeling als een wijziging in productietoegang. Voeg de map toe aan CODEOWNERS en vereis een beoordeling door code owners in een branch ruleset:

/.github/workflows/ @example-org/platform-security
/.github/actions/ @example-org/platform-security

8. Beperk welke actions mogen draaien

Op enterprise-, organisatie- of repositoryniveau kan het beleid voor toegestane actions actions beperken tot die van GitHub, van geverifieerde makers of van een lijst die u bijhoudt. Sinds augustus 2025 kan het ook SHA-pinning verplichten, zodat een workflow die een niet-vastgepinde action gebruikt mislukt, en een specifieke action of versie blokkeren met een !-regel, wat helpt op de dag dat een action die u gebruikt als gecompromitteerd wordt gemeld.

Runners, caches en artefacten

9. Houd self-hosted runners weg bij openbare repositories

De referentie voor veilig gebruik van GitHub stelt dat self-hosted runners vrijwel nooit voor openbare repositories moeten worden gebruikt, omdat iedereen een pull request kan openen en er code op kan draaien. Gebruik bij privérepositories runners die voor elke job opnieuw beginnen: een langlevende runner bewaart wat de ene job achterlaat voor de volgende, inclusief een backdoor. De npm-worm Shai-Hulud registreerde besmette machines om precies die reden als self-hosted runners. Zie beheerde vs self-hosted runners.

10. Bescherm caches tegen vergiftiging

Caches zijn per branch afgebakend, en caches die op de standaardbranch zijn opgeslagen, kunnen door elke andere branch worden teruggezet. Code die in een willekeurige workflow op de standaardbranch draait, kan dus cache-items schrijven die een releaseworkflow later terugzet, zonder dat daar een token met schrijfrechten voor nodig is. Houd niet-vertrouwde code uit workflows op de standaardbranch, zet geen caches terug in release- en publicatiejobs, en bouw daar in plaats daarvan opnieuw vanuit een lockfile. Zie hoe de cache van GitHub Actions werkt.

11. Behandel artefacten als niet-vertrouwd

actions/checkout bewaart het token op schijf voor latere git-opdrachten, tenzij u dat uitzet. Het uploaden van de workspace als artefact heeft dat token in het verleden laten uitlekken. Stel persist-credentials: false in bij checkouts die niet pushen, upload alleen de paden die u nodig hebt, en draai nooit een artefact uit een pull request in een bevoorrechte workflow:

- uses: actions/checkout@<full-commit-sha>
  with:
    persist-credentials: false

Netwerk en vastleggingen

12. Bepaal waarmee jobs verbinding mogen maken

Door GitHub gehoste runners beperken uitgaand verkeer niet, dus code in een job kan wat die leest overal naartoe sturen. De meeste jobs hebben een korte lijst bestemmingen nodig: pakketregistries, containerregistries, bronhosts en een paar API's. Sta die toe en blokkeer de rest, en een gestolen secret kan nergens heen, zelfs niet bij een aanval die nog niemand eerder heeft gezien. Een egressbeleid houdt geen secrets tegen die naar logs worden geschreven, zoals bij tj-actions, en daarom hoort het naast vastpinnen, niet in plaats daarvan. Zie hoe een egressbeleid exfiltratie uit GitHub Actions stopt.

13. Leg vast welke actions en pakketten elke run gebruikte

Wanneer de volgende gecompromitteerde action of het volgende gecompromitteerde pakket wordt aangekondigd, is de eerste vraag welke van uw runs het gebruikten. Een workflowbestand zegt wat een run had moeten gebruiken. Een tag, een versiebereik of een cachehit kan het antwoord anders maken, en de vastlegging die de doorslag geeft, is de vastlegging die tijdens de job is gemaakt: de commit van elke action, elk pakket dat is opgehaald of uit een cache is teruggezet, en de verbindingen die de job maakte. Zie SBOM's in GitHub Actions.

Gratis tools die uw workflows controleren

De meeste workflowpunten hierboven kunnen automatisch worden gecontroleerd. Deze tools lezen workflowbestanden; ze houden een job niet in de gaten terwijl die draait.

Tool Wat het controleert
zizmor Statische analyse voor GitHub Actions-, Dependabot- en pre-commitconfiguratie: template-injectie, gevaarlijke triggers, te ruime rechten, niet-vastgepinde actions, impostor commits, cachevergiftiging en inloggegevens die checkout achterlaat
actionlint Een linter voor workflowsyntaxis en expressies die ook niet-vertrouwde waarden in inline scripts markeert en shellcheck draait op run-stappen
OpenSSF Scorecard Repositorycontroles, waaronder Dangerous-Workflow (niet-vertrouwde checkouts en scriptinjectie), Token-Permissions en Pinned-Dependencies
poutine De open-sourcescanner van BoostSecurity voor buildpipelines, voor GitHub Actions, GitLab, Azure DevOps en Tekton, die elke repository in een organisatie kan scannen
CodeQL De codescanning van GitHub, die sinds 2025 workflows analyseert op injectie- en pwn-requestpatronen

Draai een ervan in pull requests die .github/ raken. Hoe deze tools zich verhouden tot runnercontroles en posturetools, leest u in CI/CD-beveiligingstools vergeleken en CI/CD-beveiliging. Voor een checklist die de hele pipeline dekt in plaats van de instellingen van GitHub Actions, zie de beveiligingschecklist voor CI/CD-pipelines.

Hoe CRACI helpt

CRACI vervangt de runner, niet GitHub Actions: u wijzigt runs-on in craci, en de workflows, secrets, tokenrechten en runhistorie blijven in GitHub. Het dekt de laatste punten op deze lijst, de punten die spelen terwijl een job draait:

  • Egresscontrole. Een egressbeleid bepaalt welke pakketbronnen, registries en hosts een job mag bereiken. Het wordt gevalideerd voordat de job start, afgedwongen op de runner en faalt gesloten, en een geblokkeerde verbinding geeft een melding.
  • Een vastlegging van elke run. De SBOM van de job vermeldt de GitHub Actions die hij draaide als pkg:github-componenten, vastgepind op de gebruikte commit, en elk pakket dat hij ophaalde, inclusief pakketten die uit een cache zijn teruggezet, met een trace van zijn netwerkverbindingen. Worden de tags van een action verplaatst, dan ziet u welke commit elke run werkelijk heeft uitgevoerd.
  • Policy gates. Een build die een pakket met een bekende kwetsbaarheid binnenhaalt, waaronder een specifieke CVE, kan worden tegengehouden.
  • Isolatie. Elke job draait in een eigen virtuele machine, dus niets gaat over naar de volgende.

CRACI controleert uw workflowbestanden niet en scant geen broncode of secrets, dus behoud daarvoor een workflowlinter zoals zizmor, de secret scanning van GitHub en uw SAST-tool. Het draait GitHub Actions-jobs op Linux, en andere CI-systemen staan op de roadmap.

GitHub Actions-beveiliging: veelgestelde vragen

Hoe beveilig ik GitHub Actions?

Zet GITHUB_TOKEN op alleen-lezen en ken per job schrijfrechten toe, pin actions van derden vast of vergrendel ze, draai geen pull-requestcode in pull_request_target-workflows, geef eventgegevens via omgevingsvariabelen door aan scripts, gebruik OIDC in plaats van opgeslagen cloudsleutels, zet productiesecrets achter omgevingen, vereis een beoordeling van workflowbestanden en bepaal waarmee jobs verbinding mogen maken.

Moet ik GitHub Actions vastpinnen op een commit-SHA?

Ja, voor actions van derden. Een tag kan naar andere code worden verplaatst, zoals gebeurde met tj-actions/changed-files in 2025 en trivy-action in 2026, een volledige commit-SHA niet. De workflow-lockfiles van GitHub gaan verder en vergrendelen ook de actions die uw actions aanroepen.

Is pull_request_target gevaarlijk?

Het is alleen veilig als de workflow nooit code uit de pull request draait. Het draait met de secrets van de basisrepository en een token met schrijfrechten, ook voor forks, dus wie er forkcode in bouwt, geeft beide aan degene die de pull request opende. GitHub blokkeert het vanaf 2 december 2026 standaard in openbare repositories zonder eventbeleid.

Wat is een pwn request?

De naam van GitHub Security Lab voor een bevoorrechte workflow, meestal gestart door pull_request_target, die niet-vertrouwde code uit een pull request uitcheckt en draait, waardoor de auteur toegang krijgt tot de secrets en het token van de workflow.

Zijn workflow-lockfiles beter dan SHA-pinning?

Ze zijn sterker. Een lockfile legt de commit vast van elke action die een workflow gebruikt, ook transitieve, en GitHub controleert tijdens de run de identiteit van de bronrepository. Aanroepen van herbruikbare workflows vallen er niet onder, dus pin die vast op SHA.

Welke gratis tools controleren GitHub Actions-workflows op beveiligingsproblemen?

zizmor, actionlint, OpenSSF Scorecard en poutine zijn gratis, en CodeQL kan workflows analyseren als onderdeel van GitHub code scanning. Ze lezen workflowbestanden; ze bepalen niet wat een job doet terwijl die draait.

Zie wat een van uw workflows werkelijk heeft gedraaid

Draai een GitHub Actions-job op CRACI en krijg de commit van elke action, elk opgehaald pakket en een egressbeleid dat gesloten faalt.

Demo boeken