Bezpieczeństwo CI/CD
Bezpieczeństwo GitHub Actions: checklista zabezpieczania workflow
Workflow GitHub Actions uruchamia kod wielu autorów z tokenem Państwa repozytorium, Państwa sekretami i drogą do produkcji. Większość mechanizmów, które zapewniają mu bezpieczeństwo, jest wbudowana w GitHub, ale domyślnie są wyłączone, zbyt luźne lub łatwo je źle skonfigurować. Ta checklista omawia każdy z nich: co ustawić, dlaczego to ważne i jaki incydent pokazuje, co się dzieje bez niego.
Zaktualizowano
Checklista w skrócie
| Punkt | Przed czym chroni |
|---|---|
GITHUB_TOKEN z minimalnymi uprawnieniami |
Przejęty krok wypychający kod, publikujący wydania lub uruchamiający inne workflow |
| Przypinanie lub blokowanie wersji akcji zewnętrznych | Przesunięty tag uruchamiający kod napastnika w Państwa zadaniu |
Traktowanie pull_request_target i workflow_run jako uprzywilejowanych |
Pwn requesty: kod z forka działający z Państwa sekretami |
Dane zdarzeń poza skryptami run |
Script injection przez tytuły, nazwy gałęzi i komentarze |
| OIDC zamiast przechowywanych kluczy chmurowych | Długotrwałe poświadczenia, które działają latami po wycieku |
| Środowiska z wymaganymi recenzentami | Dowolna gałąź lub workflow odczytujące sekrety produkcyjne |
Code owners dla .github/workflows |
Nieprzejrzane zmiany w tym, co uruchamia pipeline |
| Polityka dozwolonych akcji | Nieznane lub nieprzypięte akcje w dowolnym miejscu organizacji |
| Brak runnerów self-hosted w repozytoriach publicznych | Obce osoby uruchamiające kod na Państwa maszynach |
| Higiena cache i artefaktów | Zatrute cache i tokeny wyciekające przez przesyłane pliki |
| Kontrola ruchu wychodzącego na runnerach | Wysyłanie skradzionych sekretów na serwer napastnika |
| Zapis każdego uruchomienia | Niewiedza, które buildy uruchomiły przejętą akcję lub pakiet |
Kod workflow
1. Minimalne uprawnienia dla GITHUB_TOKEN
Każde zadanie otrzymuje GITHUB_TOKEN, a może go użyć każdy krok w zadaniu. Repozytoria i organizacje
utworzone przed lutym 2023 r. mogą nadal domyślnie mieć odczyt i zapis dla każdego uprawnienia. Proszę ustawić
domyślnie tylko odczyt w Settings → Actions → General → Workflow permissions, a następnie przyznawać
zapis dla poszczególnych zadań:
permissions:
contents: read
jobs:
release:
runs-on: ubuntu-latest
permissions:
contents: write
steps:
- uses: actions/checkout@<full-commit-sha>
Wszystko, czego Państwo nie wymienią, otrzymuje wartość none. Opis każdego uprawnienia i tego, czego
wymagają typowe zadania, zawiera artykuł
Uprawnienia GITHUB_TOKEN: minimalne uprawnienia dla każdego workflow.
2. Przypinanie akcji zewnętrznych do commita lub blokowanie ich wersji
Tag taki jak @v4 to wskaźnik, który może przesunąć właściciel akcji lub każdy, kto przejmie jego dostęp.
Dwa incydenty pokazują, co to oznacza:
- tj-actions/changed-files, marzec 2025. Napastnik zmienił istniejące tagi wersji tak, by wskazywały na złośliwy commit (CVE-2025-30066). Akcji używało ponad 23 000 repozytoriów, a ładunek wypisywał sekrety z pamięci runnera do logów workflow, które w repozytorium publicznym może przeczytać każdy.
- aquasecurity/trivy-action, marzec 2026. Biuletyn Aqua Security (CVE-2026-33634) podaje, że 76 z 77 tagów wersji akcji zostało nadpisanych (force-push) złośliwymi commitami. Wstrzyknięty kod uruchamiał się przed właściwym skanem, odczytywał sekrety z pamięci runnera i wysyłał je, zaszyfrowane, do infrastruktury napastnika.
Workflow odwołujące się do pełnego SHA commita nadal uruchamiały ten sam kod co wcześniej. Wersję warto zachować w komentarzu:
steps:
# Mutable: whoever controls the tag decides what runs
- uses: tj-actions/changed-files@v45
# Immutable: a full commit SHA, with the version as a comment
- uses: tj-actions/changed-files@<full-commit-sha> # v46.0.1
Proszę sprawdzić, czy SHA pochodzi z repozytorium samej akcji, a nie z forka. GitHub oferuje teraz coś mocniejszego:
lockfile
zależności workflow, ogólnie dostępne od 28 października 2026 r. Rozszerzenie CLI gh actions-lock
zapisuje plik .github/workflows/actions.lock, który rejestruje dokładny commit każdej akcji używanej przez
Państwa workflow, łącznie z akcjami wywoływanymi przez te akcje, a GitHub w czasie uruchomienia sprawdza, czy każde
repozytorium źródłowe jest nadal tym, które Państwo zablokowali. Wywołania reużywalnych workflow nie są objęte, więc te
należy przypinać przez SHA. Administratorzy mogą wymagać lockfile przez politykę. Ani przypinanie, ani lockfile nie
czyni akcji bezpieczną: proszę przeglądać to, co Państwo blokują.
Przypięte akcje nie aktualizują się same. Proszę pozwolić Dependabotowi proponować aktualizacje, z okresem karencji (cooldown), aby nowe wydanie miało kilka dni na wykrycie problemu, zanim do Państwa trafi:
# .github/dependabot.yml
version: 2
updates:
- package-ecosystem: "github-actions"
directory: "/"
schedule:
interval: "weekly"
cooldown:
default-days: 7
3. Traktowanie pull_request_target i workflow_run jako uprzywilejowanych
Workflow pull_request z forka otrzymuje token tylko do odczytu i żadnych sekretów. Workflow
pull_request_target działa w kontekście repozytorium bazowego, z jego sekretami i tokenem z prawem zapisu,
nawet gdy pull request pochodzi z forka. Jest to bezpieczne tylko dopóty, dopóki workflow nigdy nie uruchamia kodu z
pull requesta. Jeśli wykona się checkout głowy pull requesta i zbuduje go, każdy skrypt instalacyjny i test w tym pull
requeście działa z Państwa sekretami. GitHub Security Lab nazywa to
pwn
requestami.
- Do wszystkiego, co buduje lub testuje zgłoszony kod, proszę używać
pull_request. -
Jeśli musi nastąpić krok uprzywilejowany, na przykład komentarz w pull requeście, proszę go rozdzielić:
nieuprzywilejowany workflow
pull_requestprzesyła wyniki jako artefakt, a workflowworkflow_runna nich działa. Te artefakty należy traktować jako niezaufane dane wejściowe, nigdy jako kod do uruchomienia. -
W repozytoriach publicznych bez polityki zdarzeń GitHub od 2 grudnia 2026 r.
domyślnie
blokuje
pull_request_target. Jeśli Państwo ponownie go zezwolą, proszę zezwolić tylko workflow, które go potrzebują.
Kompromitacja TanStack w maju 2026 r. zaczęła się właśnie tak: workflow pull_request_target uruchomił kod z
forka, który zatruł cache przywrócony później przez workflow wydania, a token OIDC odczytany z pamięci runnera
posłużył do opublikowania
84 złośliwych wersji 42
pakietów.
4. Dane zdarzeń poza skryptami run
Wyrażenia są rozwijane przed uruchomieniem powłoki, więc tytuł pull requesta, nazwa gałęzi, treść issue lub komunikat
commita wewnątrz run staje się częścią skryptu. Każdy, kto może otworzyć pull request lub issue, może
wtedy uruchamiać polecenia w Państwa zadaniu. Wartość należy przekazać przez zmienną środowiskową, aby powłoka
traktowała ją jako dane:
# Vulnerable: the title is pasted into the script before the shell runs
- run: echo "Checking ${{ github.event.pull_request.title }}"
# Safe: the shell reads the title as data
- env:
PR_TITLE: ${{ github.event.pull_request.title }}
run: echo "Checking $PR_TITLE"
To samo dotyczy actions/github-script i wartości zapisywanych do GITHUB_ENV. Agenty AI w
workflow dodają nową formę tego samego problemu: tekst w issue może sterować agentem zamiast powłoką. Zob.
prompt injection.
Sekrety i wdrożenia
5. OIDC zamiast długotrwałych kluczy chmurowych
Klucz dostępu do chmury przechowywany jako sekret działa, dopóki ktoś go nie zrotuje, co po wycieku często następuje za późno. Z OpenID Connect zadanie prosi GitHub o krótkotrwały token i wymienia go w AWS, Azure lub Google Cloud, których polityka zaufania decyduje, które repozytorium, gałąź lub środowisko może przyjąć daną rolę:
jobs:
deploy:
runs-on: ubuntu-latest
environment: production
permissions:
contents: read
id-token: write
steps:
- uses: aws-actions/configure-aws-credentials@<full-commit-sha>
with:
role-to-assume: arn:aws:iam::123456789012:role/deploy
aws-region: us-east-1
Krótkotrwały token nadal można ukraść z działającego zadania, co pokazał TanStack, ale jest wart znacznie mniej niż klucz, który nigdy nie wygasa. Sekrety, które Państwo zachowują, proszę przekazywać do kroku, który ich potrzebuje, a nie do całego zadania, aby inne akcje w zadaniu nie mogły ich odczytać. Jak wyciekają sekrety i jakie są pozostałe zabezpieczenia, opisuje artykuł Sekrety GitHub Actions: jak wyciekają i jak je zabezpieczyć.
6. Produkcja za środowiskami z wymaganymi recenzentami
Środowisko ma własne sekrety, a zadanie, które je wskazuje, nie może ich odczytać, dopóki wymagany recenzent nie zatwierdzi uruchomienia. Reguły gałęzi wdrożeniowych ograniczają, które gałęzie w ogóle mogą z niego korzystać. Workflow na gałęzi funkcjonalnej lub uruchomiony przez pull request nie ma wtedy drogi do poświadczeń produkcyjnych.
Zarządzanie
7. Wymaganie przeglądu code owners dla plików workflow
Plik workflow decyduje, co działa z Państwa sekretami, więc zmiana w nim zasługuje na taki sam przegląd jak zmiana
dostępu do produkcji. Proszę dodać folder do CODEOWNERS i wymagać przeglądu code owners w rulesecie gałęzi:
/.github/workflows/ @example-org/platform-security
/.github/actions/ @example-org/platform-security
8. Ograniczenie, które akcje mogą działać
Na poziomie przedsiębiorstwa, organizacji lub repozytorium polityka dozwolonych akcji może ograniczyć akcje do tych od
GitHub, zweryfikowanych twórców lub z utrzymywanej przez Państwa listy. Od
sierpnia
2025 r. może też wymagać przypinania przez SHA, tak że workflow używający nieprzypiętej akcji kończy się błędem,
oraz blokować konkretną akcję lub wersję wpisem z !, co pomaga w dniu, w którym używana przez Państwa akcja
zostanie zgłoszona jako przejęta.
Runnery, cache i artefakty
9. Runnery self-hosted z dala od repozytoriów publicznych
Wytyczne bezpiecznego użytkowania GitHub mówią, że runnerów self-hosted prawie nigdy nie należy używać w repozytoriach publicznych, ponieważ każdy może otworzyć pull request i uruchomić na nich kod. W repozytoriach prywatnych proszę używać runnerów, które startują od nowa dla każdego zadania: długo działający runner przechowuje wszystko, co jedno zadanie pozostawi dla następnego, łącznie z backdoorem. Robak npm Shai-Hulud rejestrował zainfekowane maszyny jako runnery self-hosted właśnie z tego powodu. Zob. runnery zarządzane a self-hosted.
10. Ochrona cache przed zatruciem
Cache mają zakres gałęzi, a cache zapisane na gałęzi domyślnej może przywrócić każda inna gałąź. Kod działający w dowolnym workflow na gałęzi domyślnej może więc zapisywać wpisy cache, które workflow wydania przywróci później, bez potrzeby tokenu z prawem zapisu. Proszę trzymać niezaufany kod z dala od workflow gałęzi domyślnej, unikać przywracania cache w zadaniach wydania i publikacji, a zamiast tego budować tam od nowa z lockfile. Zob. jak działa cache GitHub Actions.
11. Traktowanie artefaktów jako niezaufanych
actions/checkout przechowuje token na dysku dla późniejszych poleceń git, chyba że Państwo to wyłączą.
Przesłanie przestrzeni roboczej jako artefaktu powodowało już wyciek tego tokenu. Proszę ustawić
persist-credentials: false w checkoutach, które nie wypychają zmian, przesyłać tylko potrzebne ścieżki i
nigdy nie uruchamiać artefaktu z pull requesta w uprzywilejowanym workflow:
- uses: actions/checkout@<full-commit-sha>
with:
persist-credentials: false
Sieć i zapisy
12. Kontrola, z czym zadania mogą się łączyć
Runnery hostowane przez GitHub nie ograniczają ruchu wychodzącego, więc kod w zadaniu może wysłać to, co odczyta, dokądkolwiek. Większość zadań potrzebuje krótkiej listy miejsc docelowych: rejestrów pakietów, rejestrów kontenerów, hostów źródeł i kilku API. Wystarczy zezwolić na nie i zablokować resztę, a skradziony sekret nie ma dokąd trafić, nawet w ataku, którego nikt wcześniej nie widział. Polityka ruchu wychodzącego nie powstrzyma sekretów wypisanych do logów, jak w przypadku tj-actions, dlatego jest uzupełnieniem przypinania, a nie jego zamiennikiem. Zob. jak polityka ruchu wychodzącego powstrzymuje eksfiltrację z GitHub Actions.
13. Zapis akcji i pakietów użytych w każdym uruchomieniu
Gdy zostanie ogłoszona kolejna przejęta akcja lub pakiet, pierwsze pytanie brzmi: które z Państwa uruchomień jej użyły. Plik workflow mówi, czego uruchomienie miało użyć. Tag, zakres wersji lub trafienie w cache mogą sprawić, że odpowiedź będzie inna, a rozstrzyga ją zapis wykonany w trakcie działania zadania: commit każdej akcji, każdy pakiet pobrany lub przywrócony z cache oraz połączenia nawiązane przez zadanie. Zob. SBOM-y w GitHub Actions.
Bezpłatne narzędzia do audytu workflow
Większość powyższych punktów dotyczących workflow można sprawdzać automatycznie. Te narzędzia odczytują pliki workflow; nie obserwują zadania w trakcie działania.
| Narzędzie | Co sprawdza |
|---|---|
| zizmor | Analiza statyczna konfiguracji GitHub Actions, Dependabot i pre-commit: template injection, niebezpieczne wyzwalacze, nadmierne uprawnienia, nieprzypięte akcje, podszywające się commity, zatruwanie cache i poświadczenia pozostawione przez checkout |
| actionlint |
Linter składni i wyrażeń workflow, który oznacza też niezaufane wartości użyte w skryptach inline i uruchamia
shellcheck na krokach run
|
| OpenSSF Scorecard | Kontrole repozytorium, w tym Dangerous-Workflow (niezaufane checkouty i script injection), Token-Permissions i Pinned-Dependencies |
| poutine | Skaner open source firmy BoostSecurity dla pipeline'ów buildu, obejmujący GitHub Actions, GitLab, Azure DevOps i Tekton, który potrafi przeskanować każde repozytorium w organizacji |
| CodeQL | Code scanning GitHub, które od 2025 r. analizuje workflow pod kątem wzorców injection i pwn requestów |
Jedno z nich warto uruchamiać w pull requestach, które dotykają .github/. Jak te narzędzia współgrają z
kontrolami runnera i narzędziami do oceny postury, opisują strony
porównanie narzędzi bezpieczeństwa CI/CD i
bezpieczeństwo CI/CD. Checklistę obejmującą cały pipeline, a nie tylko ustawienia GitHub
Actions, zawiera checklista bezpieczeństwa pipeline'u CI/CD.
Jak pomaga CRACI
CRACI zastępuje runner, a nie GitHub Actions: wystarczy zmienić runs-on na craci, a workflow,
sekrety, uprawnienia tokenu i historia uruchomień pozostają w GitHub. CRACI obejmuje ostatnie punkty tej listy, te,
które dzieją się w trakcie działania zadania:
- Kontrola ruchu wychodzącego. Polityka ruchu wychodzącego decyduje, do których źródeł pakietów, rejestrów i hostów zadanie może dotrzeć. Jest walidowana przed startem zadania, egzekwowana na runnerze i w razie awarii blokuje ruch (fail closed), a zablokowane połączenie wywołuje alert.
-
Zapis każdego uruchomienia. SBOM zadania wymienia uruchomione przez nie GitHub Actions jako
komponenty
pkg:githubprzypięte do użytego commita oraz każdy pobrany pakiet, łącznie z pakietami przywróconymi z cache, wraz ze śladem połączeń sieciowych. Gdy tagi akcji zostaną przesunięte, widać, który commit faktycznie wykonało każde uruchomienie. - Bramki polityk. Build, który pobiera pakiet ze znaną podatnością, w tym z konkretnym CVE, może zostać zatrzymany.
- Izolacja. Każde zadanie działa we własnej maszynie wirtualnej, więc nic nie przechodzi do następnego.
CRACI nie audytuje plików workflow, nie skanuje kodu źródłowego ani nie wyszukuje sekretów, dlatego do tych zadań warto zachować linter workflow, taki jak zizmor, secret scanning GitHub i narzędzie SAST. CRACI uruchamia zadania GitHub Actions na Linux, a inne systemy CI są w planach rozwoju.
Bezpieczeństwo GitHub Actions: najczęściej zadawane pytania
Jak zabezpieczyć GitHub Actions?
Należy ustawić GITHUB_TOKEN tylko do odczytu i przyznawać zapis dla poszczególnych zadań, przypinać lub blokować wersje akcji zewnętrznych, nie uruchamiać kodu z pull requestów w workflow pull_request_target, przekazywać dane zdarzeń do skryptów przez zmienne środowiskowe, używać OIDC zamiast przechowywanych kluczy chmurowych, umieszczać sekrety produkcyjne za środowiskami, wymagać przeglądu plików workflow i kontrolować, z czym zadania mogą się łączyć.
Czy przypinać GitHub Actions do SHA commita?
Tak, w przypadku akcji zewnętrznych. Tag można przesunąć na inny kod, jak stało się z tj-actions/changed-files w 2025 r. i trivy-action w 2026 r., a pełnego SHA commita nie. Lockfile workflow w GitHub idą dalej i blokują także akcje wywoływane przez Państwa akcje.
Czy pull_request_target jest niebezpieczny?
Jest bezpieczny tylko wtedy, gdy workflow nigdy nie uruchamia kodu z pull requesta. Działa z sekretami repozytorium bazowego i tokenem z prawem zapisu nawet dla forków, więc budowanie w nim kodu z forka przekazuje jedno i drugie autorowi pull requesta. Od 2 grudnia 2026 r. GitHub domyślnie blokuje go w repozytoriach publicznych bez polityki zdarzeń.
Czym jest pwn request?
To nazwa nadana przez GitHub Security Lab uprzywilejowanemu workflow, zwykle wyzwalanemu przez pull_request_target, który pobiera i uruchamia niezaufany kod z pull requesta, dając autorowi dostęp do sekretów i tokenu workflow.
Czy lockfile workflow są lepsze niż przypinanie przez SHA?
Są mocniejsze. Lockfile rejestruje commit każdej akcji używanej przez workflow, łącznie z przechodnimi, a GitHub w czasie uruchomienia sprawdza tożsamość repozytorium źródłowego. Wywołania reużywalnych workflow nie są objęte, więc te należy przypinać przez SHA.
Które bezpłatne narzędzia sprawdzają workflow GitHub Actions pod kątem bezpieczeństwa?
zizmor, actionlint, OpenSSF Scorecard i poutine są bezpłatne, a CodeQL może analizować workflow w ramach code scanning GitHub. Odczytują pliki workflow; nie kontrolują tego, co zadanie robi w trakcie działania.
Proszę zobaczyć, co faktycznie uruchomił jeden z Państwa workflow
Proszę uruchomić zadanie GitHub Actions na CRACI i otrzymać commit każdej akcji, każdy pobrany pakiet i politykę ruchu wychodzącego typu fail closed.
Umów demo