Embargo na podatność
Embargo na podatność to porozumienie osób, które wiedzą o podatności, że zachowają ją w tajemnicy do uzgodnionej daty, aby w chwili upublicznienia poprawki były gotowe.
Ostatnia aktualizacja: 13 listopada 2026
Embargo na podatność to okres w ramach skoordynowanego ujawniania podatności, w którym o podatności wie wąska grupa osób, ale nie opinia publiczna. Wszyscy w tej grupie zgadzają się nie publikować szczegółów, nie udostępniać ich i nie sugerować ich przed ustaloną datą i godziną, aby poprawka, biuletyn i często rekord CVE mogły ukazać się jednocześnie. Embargo kończy się w tym terminie albo wcześniej, jeśli szczegóły wyciekną lub okaże się, że podatność jest wykorzystywana.
Kogo obejmuje embargo
- Zgłaszającego, który znalazł podatność.
- Dostawcę lub opiekuna projektu, który musi ją naprawić, zwykle jego zespół bezpieczeństwa lub PSIRT.
- Dalszych dostawców, którzy dostarczają podatny kod i potrzebują czasu na zbudowanie i przetestowanie własnych aktualizacji, np. dystrybucje Linuksa lub producentów urządzeń.
- Koordynatorów w sprawach z udziałem wielu dostawców: CERT/CC, krajowy CSIRT lub prywatną listę.
Informację otrzymują tylko osoby, które muszą ją znać, i każda z nich przyjmuje te same warunki. Klienci i opinia publiczna jej nie otrzymują; właśnie o to chodzi.
Typowe okresy embarga
Nie ma jednego standardu. Oto opublikowane domyślne zasady najbardziej znanych koordynatorów:
| Kto | Domyślnie | Wyjątki |
|---|---|---|
| Google Project Zero | 90 dni na dostarczenie poprawki; szczegóły 30 dni później | Na prośbę okres karencji 14 dni (łącznie 104); 7 dni, gdy podatność jest wykorzystywana w praktyce |
| CERT/CC | Upublicznienie 45 dni po pierwszym zgłoszeniu, bez względu na istnienie poprawki | Wcześniej lub później przy aktywnym wykorzystywaniu, szczególnie poważnych lub błahych problemach albo zmianach standardu |
| Zero Day Initiative | 120 dni od odpowiedzi dostawcy | Około 15 dni roboczych, jeśli dostawca nigdy nie odpowie; krótsze terminy przy niepełnych poprawkach |
| linux-distros list | Najwyżej 14 dni; preferowane poniżej 7 | Po zakończeniu embarga zgłaszający musi opublikować szczegóły na oss-security |
| Linux kernel security team | Do 7 dni od rozpoczęcia procesu wydania, gdy poprawka już istnieje | Do 14 dni, jeśli krytyczność błędu wymaga więcej czasu na logistykę wydania |
Te liczby mierzą różne rzeczy. Project Zero i CERT/CC liczą od zgłoszenia i uwzględniają całą naprawę; listy dystrybucji liczą od chwili, gdy szczegóły trafią na listę, i zakładają, że poprawka jest prawie gotowa, więc ich embargo służy tylko spakowaniu i wydaniu. Dlatego linux-distros prosi zgłaszających, by najpierw poinformowali projekty upstream, a zespół jądra prosi, by nie kontaktowali się z linux-distros, dopóki poprawka nie zostanie przyjęta.
Przykład: embargo na liście dystrybucji
Opiekun biblioteki kompresji open source naprawia błąd uszkodzenia pamięci i chce, aby dystrybucje Linuksa dostarczyły aktualizację tego samego dnia co wydanie upstream.
- Opiekun przygotowuje poprawkę poufnie i rezerwuje identyfikator CVE.
- Wysyła e-mail na listę linux-distros z
[vs]w temacie, zaszyfrowany PGP, z poprawką i proponowaną datą publikacji pięć dni później. - Dystrybucje członkowskie budują i testują swoje pakiety. Mogą udostępniać szczegóły tylko osobom z własnych zespołów, które ich potrzebują i przyjmują te same warunki. W czasie embarga informacja ma oznaczenie TLP:AMBER.
- W uzgodnionym dniu opiekun publikuje wydanie, dystrybucje wypychają swoje aktualizacje, a opiekun zamieszcza pełne szczegóły na oss-security. Informacja jest już publiczna.
Gdy embargo zostaje złamane
Embargo może zostać złamane, bo ktoś dopuści do wycieku, bo poprawka trafi do publicznego repozytorium, gdzie inni mogą ją przeczytać, albo bo atakujący już wykorzystują podatność. Wtedy zwykle publikuje się od razu to, co jest dostępne, zamiast czekać do uzgodnionej daty: powód czekania zniknął, a obrońcy wiedzą teraz mniej niż atakujący.
Najbardziej znany przypadek to Meltdown i Spectre. Project Zero zgłosił problemy firmom Intel, AMD i ARM 1 czerwca 2017 r., a skoordynowane ujawnienie wyznaczono na 9 stycznia 2018 r. Google opublikował informacje już 3 stycznia, „z powodu istniejących publicznych doniesień i narastających spekulacji w prasie oraz w środowisku badaczy bezpieczeństwa na temat problemu, co zwiększa ryzyko wykorzystania” (Google Security Blog).
Polityka linux-distros jasno określa obowiązki: członkowie muszą natychmiast zgłosić wyciek zgłaszającemu i liście, zbadać go i opisać, jak zapobiegną jego powtórzeniu.
Co robić jako dalszy dostawca
Jeśli dostarczają Państwo cudzy kod i otrzymują informację o podatności objętej embargiem:
- Przestrzegać warunków. Udostępniać szczegóły tylko osobom, które ich potrzebują, i nie commitować poprawki do publicznej gałęzi przed ustaloną datą.
- Ustalić, czego dotyczy problem, póki trwa embargo: które z Państwa produktów i wydań zawierają podatny komponent i w jakich wersjach.
- Przygotować aktualizację i biuletyn, aby oba były gotowe na uzgodniony termin. Zawartość biuletynu opisuje strona biuletyn bezpieczeństwa; biuletyny do odczytu maszynowego używają CSAF, a VEX informuje klientów, których produktów problem nie dotyczy.
- Prosić o więcej czasu wcześnie, jeśli nie zdążą Państwo na termin, a nie po jego upływie.
- Mieć plan na wypadek złamania embarga: kto decyduje o wcześniejszej publikacji i co opublikować, jeśli poprawka nie jest jeszcze gotowa, np. środek zaradczy.
Większość dalszych dostawców nie jest informowana. Dowiadują się o podatności w chwili jej publikacji, a czas potrzebny na znalezienie wydań, których dotyczy, to czas, przez który ich klienci pozostają narażeni. Dokładna wiedza o tym, co zawiera każde wydanie, ten czas skraca.
Związek z CRACI
CRACI nie przyjmuje zgłoszeń podatności, nie zarządza embargami i nie publikuje biuletynów. Jak zorganizować ten proces, opisuje strona skoordynowane ujawnianie podatności, a zespół, który go prowadzi, strona PSIRT.