O 138% więcej zgłoszonych CVE dziennie w 2026 niż przed rokiem.Nowość: zawsze aktywne Fixboxes. Podatne zależności, naprawione i zweryfikowane.

PSIRT

ISO/IEC 29147 i ISO/IEC 30111: dwie normy dotyczące podatności

Dwie krótkie normy ISO/IEC opisują, jak dostawca postępuje z podatnościami w tym, co sprzedaje. ISO/IEC 29147 dotyczy strony zewnętrznej: przyjmowania zgłoszeń i informowania użytkowników. ISO/IEC 30111 dotyczy strony wewnętrznej: weryfikacji, naprawy i wydania. Ta strona wyjaśnia, czego wymaga każda z nich, jak łączą się z IEC 62443-4-1, FIRST PSIRT Services Framework i Cyber Resilience Act oraz czego w praktyce potrzebuje mały zespół.

Zaktualizowano

Czym są ISO/IEC 29147 i ISO/IEC 30111?

Obie są normami międzynarodowymi opracowanymi przez ISO/IEC JTC 1/SC 27, wspólny podkomitet ISO i IEC ds. bezpieczeństwa informacji, cyberbezpieczeństwa i ochrony prywatności. Są pisane dla dostawców: każdego, kto wytwarza produkt lub świadczy usługę, w której ktoś inny może znaleźć podatność. Razem opisują pracę, którą wykonuje zespół reagowania na incydenty bezpieczeństwa produktu (PSIRT).

  • ISO/IEC 29147, Vulnerability disclosure. Według streszczenia ISO zawiera „wymagania i zalecenia dla dostawców dotyczące ujawniania podatności w produktach i usługach”: wytyczne dotyczące przyjmowania zgłoszeń o potencjalnych podatnościach i ujawniania informacji o ich usunięciu.
  • ISO/IEC 30111, Vulnerability handling processes. Zawiera „wymagania i zalecenia dotyczące przetwarzania i usuwania zgłoszonych potencjalnych podatności w produkcie lub usłudze”.

Ten podział jest celowy. Norma 29147 stwierdza, że działania między przyjęciem zgłoszenia a ujawnieniem opisuje 30111, a 30111 ma być stosowana razem z 29147. Jedna jest zwrócona do zgłaszającego i użytkownika, druga do Państwa własnej organizacji inżynierskiej.

Obie normy sprzedają ISO, IEC i krajowe jednostki normalizacyjne, więc ich pełny tekst jest płatny. Ta strona opisuje je na podstawie opublikowanych streszczeń ISO i oficjalnych podglądów (spisu treści i wprowadzenia) i nie cytuje treści klauzul. Jeśli zamierzają Państwo deklarować zgodność z tymi normami, należy je kupić.

ISO/IEC 29147: ujawnianie podatności

Norma 29147 dotyczy styku między dostawcą a wszystkimi na zewnątrz. Jej deklarowanym celem jest ograniczenie ryzyka związanego z wykorzystywaniem podatności przez dostarczenie użytkownikom informacji potrzebnych do ochrony ich systemów. Wymienia cztery role: użytkownika, dostawcę, zgłaszającego (który znajduje podatność lub przekazuje informację o niej) i koordynatora (stronę trzecią, np. krajowy CSIRT, która pomaga, gdy zaangażowanych jest kilku dostawców lub zgłaszający nie może skontaktować się z dostawcą).

Obejmuje trzy rzeczy, które zespół musi umieć zrobić:

  1. Przyjmować zgłoszenia. Opublikować sposób kontaktu, potwierdzać zgłoszenia, bezpiecznie komunikować się ze zgłaszającym i informować go na bieżąco.
  2. Opublikować politykę ujawniania. Klauzula o polityce rozróżnia elementy wymagane, zalecane i opcjonalne. Jedynym wymaganym elementem jest preferowany sposób kontaktu. Elementy zalecane obejmują to, co powinno zawierać zgłoszenie, opcje bezpiecznej komunikacji, czego i kiedy mogą oczekiwać zgłaszający, zakres, sposób publikacji oraz sposób wyróżniania zgłaszających. Kwestie prawne i harmonogram ujawniania są opcjonalne.
  3. Ujawniać informacje o usunięciu podatności. Publikować biuletyny, które identyfikują podatność, produkty i wersje, których dotyczy, wagę, sposób usunięcia, podziękowanie dla zgłaszającego i historię zmian.

Norma 29147 obejmuje też koordynację z wieloma dostawcami, którą jej streszczenie nazywa „szczególnie ważną”: podatność we współdzielonej bibliotece lub stosie protokołów dotyczy każdego dostawcy, który ją dostarcza, a ujawnienie trzeba zaplanować tak, by żaden z ich użytkowników nie pozostał narażony. Praktyczną stronę tego wszystkiego (VDP, security.txt, embarga, identyfikatory CVE) omawia strona skoordynowane ujawnianie podatności; sam biuletyn strony biuletyny bezpieczeństwa oraz, w formie do odczytu maszynowego, CSAF.

ISO/IEC 30111: procesy obsługi podatności

Norma 30111 zaczyna się w chwili, gdy zgłoszenie dotarło, a kończy po dostarczeniu poprawki. Jej spis treści ma trzy części.

  • Polityka i ramy organizacyjne. Zaangażowanie kierownictwa, PSIRT (lub CSIRT) dostawcy z misją i zakresem odpowiedzialności oraz role działu biznesowego produktu, obsługi klienta, public relations i działu prawnego.
  • Proces obsługi. Sześć faz: przygotowanie, przyjęcie, weryfikacja, opracowanie naprawy, wydanie i etap po wydaniu. Obok nich monitorowanie procesu (prowadzenie zapisów, aby proces można było mierzyć i ulepszać) oraz poufność informacji o podatnościach.
  • Kwestie łańcucha dostaw. Podatności w komponentach otrzymanych od innych oraz w Państwa produktach, które inni wbudowują we własne. W większości współczesnych produktów tu jest największa liczba przypadków: CVE w zależności open source jest podatnością w Państwa produkcie, dopóki nie wykażą Państwo, że jest inaczej.

Te fazy stanowią szkielet większości procesów PSIRT. Cykl życia zarządzania podatnościami omawia każdą z nich wraz z tym, co zapisywać i kto za nią odpowiada.

Jak obie normy się uzupełniają

Najlepiej czytać je jako jeden proces z dwoma interfejsami. Norma 29147 reguluje dwa momenty, w których informacja przekracza granicę organizacji; 30111 reguluje wszystko, co dzieje się w środku.

Krok Norma Zwrócony do
Opublikowanie kontaktu i polityki 29147 (przygotowanie według 30111 na tym się opiera) Zgłaszających
Przyjęcie i potwierdzenie zgłoszenia 29147 oraz przyjęcie według 30111 Zgłaszającego
Weryfikacja, ustalenie produktów, których dotyczy, priorytetyzacja Weryfikacja według 30111 Państwa zespołów
Opracowanie i przetestowanie poprawki Opracowanie naprawy według 30111 Państwa zespołów
Dostarczenie poprawki i opublikowanie biuletynu Wydanie według 30111 i ujawnienie według 29147 Użytkowników, zgłaszającego, innych dostawców
Obserwacja poprawki, wnioski z przyczyny źródłowej Etap po wydaniu według 30111 Państwa zespołów, użytkowników

Zespół, który wdraża tylko 29147, ma uprzejme drzwi wejściowe, za którymi nic nie ma. Zespół, który wdraża tylko 30111, naprawia rzeczy, o których nikt z zewnątrz się nie dowiaduje. Większość organizacji przyjmuje obie normy i pisze jedną procedurę.

Aktualne wydania i rewizje

Według iso.org, stan sprawdzony 13 listopada 2026 r.:

Norma Aktualne wydanie Status Następne wydanie
ISO/IEC 29147 2018, wydanie drugie (opublikowane w październiku 2018; zastąpiło 29147:2014) Przejrzane i potwierdzone w 2024; oznaczone jako „do rewizji” (etap 90.92) ISO/IEC AWI 29147, „Cybersecurity — Vulnerability disclosure processes”, wydanie trzecie: nowy projekt zarejestrowany 8 października 2025 (etap 20.00)
ISO/IEC 30111 2019, wydanie drugie (opublikowane w październiku 2019; zastąpiło 30111:2013) Przejrzane i potwierdzone w 2025; oznaczone jako „do rewizji” (etap 90.92) ISO/IEC WD 30111.2, „Cybersecurity — Vulnerability handling and disclosure processes”, wydanie trzecie: drugi projekt roboczy, okres zgłaszania uwag zakończony 1 sierpnia 2026 (etap 20.60)

Wyróżniają się dwie rzeczy. Projekt 30111 ma nowy tytuł, obejmujący obsługę i ujawnianie, a jego streszczenie poszerza grono odbiorców z dostawców na „każdego, kto uczestniczy w obsłudze podatności”. Obie rewizje są wciąż na etapie projektu roboczego, przed projektem komitetu, ankietą i głosowaniem końcowym, więc do opublikowania trzeciego wydania jeszcze daleko. Dziś należy wdrażać i przywoływać wydania z 2018 i 2019 roku; przed podaniem etapu warto sprawdzić go na iso.org.

Co każde działanie oznacza w praktyce

Normy opisują rezultaty, a nie narzędzia. Oto nasze przyporządkowanie ich głównych działań do tego, co mały zespół bezpieczeństwa produktu faktycznie musi mieć.

Działanie Źródło Czego potrzeba w praktyce
Przyjmowanie zgłoszeń 29147 Monitorowany adres lub formularz, wskazujący na niego plik security.txt, potwierdzenie w określonym czasie, sposób bezpiecznej wymiany szczegółów
Polityka ujawniania 29147 Publiczna strona z kontaktem, zakresem, tym, czego mogą oczekiwać zgłaszający, sposobem wyróżniania i sposobem publikacji
Koordynacja 29147 Kontakty do opiekunów projektów upstream, dalszych dostawców wbudowujących Państwa produkt i krajowego CSIRT; procedura embarga
Biuletyny 29147 Szablon biuletynu z identyfikatorami, wersjami podatnymi i naprawionymi, wagą, sposobem usunięcia, podziękowaniem i historią zmian; stałe miejsce publikacji; CSAF, jeśli oczekują tego duzi klienci
Przygotowanie 30111 Wskazane osoby odpowiedzialne, metoda oceny wagi, wewnętrzny system śledzenia i inwentaryzacja komponentów w każdej dostarczanej wersji, zwykle SBOM dla każdego wydania
Przyjęcie 30111 Jeden rekord na problem, niezależnie od tego, czy pochodzi od badacza, klienta, z własnych testów, czy z nowego biuletynu dotyczącego używanego komponentu
Weryfikacja 30111 Odtworzenie, ocena wagi, lista wszystkich produktów i wersji, których dotyczy, oraz zapis tych, których nie dotyczy, wraz z uzasadnieniem (formą do odczytu maszynowego jest oświadczenie VEX)
Opracowanie naprawy 30111 Odpowiedzialny zespół inżynierski opracowuje i testuje poprawkę lub środek zaradczy, z terminem docelowym
Wydanie 30111 Naprawione wersje dostarczone kanałem aktualizacji i opublikowane razem z biuletynem
Po wydaniu 30111 Obserwacja regresji i doniesień o wykorzystywaniu, odpowiedzi dla klientów, przekazywanie przyczyn źródłowych do rozwoju
Monitorowanie procesu 30111 Daty każdej fazy dla każdego problemu, okresowo przeglądane, aby można było wykazać, że proces działa
Poufność 30111 Ograniczony dostęp do szczegółów nienaprawionych podatności, na zasadzie niezbędnej wiedzy
Łańcuch dostaw 30111 Monitorowanie komponentów zewnętrznych pod kątem nowych podatności i sposób informowania dalszych dostawców, gdy problem dotyczy Państwa komponentu

Przykład

Badacz pisze na Państwa adres ds. bezpieczeństwa: interfejs webowy Państwa bramy zawiera wersję biblioteki parsującej open source z opublikowanym CVE umożliwiającym zdalne wykonanie kodu.

  1. Przyjęcie (29147, 30111). Potwierdzają Państwo zgłoszenie w czasie obiecanym w polityce i otwierają wewnętrzny rekord.
  2. Weryfikacja (30111). Pytanie nie brzmi, czy biblioteka ma ten błąd, lecz które z Państwa wydań zawierają podatną wersję. Firmware 3.1 i 3.2 tak; 3.0 używał starszej, niepodatnej wersji; konsola chmurowa nigdy nie używała tej biblioteki. Wszystko to zostaje zapisane.
  3. Naprawa (30111). Zespół firmware aktualizuje bibliotekę i wydaje 3.2.1. Reguła w pipeline'ie buildów nie dopuszcza podatnej wersji do kolejnych buildów.
  4. Ujawnienie (29147). Publikują Państwo biuletyn, który wymienia 3.1 i 3.2 jako podatne, 3.2.1 jako naprawioną, a 3.0 jako niepodatną, z identyfikatorem CVE i podziękowaniem dla badacza, oraz przed datą publikacji informują dwóch producentów OEM, którzy wbudowują Państwa bramę.

Najwięcej czasu zajmuje krok 2. Jeśli lista komponentów dla każdego wydania to arkusz kalkulacyjny lub skan dzisiejszego drzewa źródeł, odpowiedź dla 3.1 jest zgadywaniem. Jeśli zachowali Państwo SBOM buildu, z którego powstało każde wydanie, to tylko sprawdzenie.

Związek z IEC 62443-4-1

IEC 62443-4-1 określa wymagania dotyczące bezpiecznego cyklu rozwoju dla dostawców produktów przemysłowych systemów automatyki i sterowania. Jej praktyka 6, zarządzanie problemami związanymi z bezpieczeństwem, ma sześć wymagań, a praktyka 7 obejmuje zarządzanie aktualizacjami bezpieczeństwa. Według tytułów wymagań (nasze przyporządkowanie; normy nie odsyłają do siebie nawzajem na poziomie klauzul):

Wymaganie IEC 62443-4-1 Najbliższe działanie ISO/IEC
DM-1 Receiving notifications of security-related issues Przyjmowanie zgłoszeń według 29147; przyjęcie według 30111
DM-2 Reviewing i DM-3 Assessing security-related issues Weryfikacja według 30111
DM-4 Addressing security-related issues Opracowanie naprawy według 30111
DM-5 Disclosing security-related issues Ujawnianie i biuletyny według 29147; wydanie według 30111
DM-6 Periodic review of security defect management practice Monitorowanie procesu według 30111
SUM-3 Dependent component or operating system security update documentation Kwestie łańcucha dostaw według 30111

Różnica praktyczna: 62443-4-1 podlega ocenie i certyfikacji (przez ISASecure SDLA lub jednostki certyfikujące) i bada, jak dojrzały jest każdy proces. Dostawcy przemysłowi często traktują 29147 i 30111 jako szczegółowe instrukcje, a audytowani są względem 62443-4-1.

Związek z FIRST PSIRT Services Framework

FIRST PSIRT Services Framework (wersja 1.1, bezpłatny) opisuje tę samą pracę jako katalog usług w sześciu obszarach: zarządzanie ekosystemem interesariuszy, wykrywanie podatności, triaż i analiza podatności, naprawa, ujawnianie podatności oraz szkolenia i edukacja. Wykrywanie, triaż, naprawa i ujawnianie odpowiadają obu normom ISO/IEC. Zarządzanie interesariuszami i szkolenia wykraczają poza każdą z nich, a towarzyszący dokument FIRST, PSIRT Maturity Document, odsyła z powrotem do 29147 i 30111.

Przydatny podział: normy ISO/IEC stosować do procesu, który się dokumentuje i według którego jest się ocenianym, a framework FIRST do decyzji, jakie usługi oferuje zespół i jak jest zorganizowany. Framework dokładniej omawia przewodnik po PSIRT.

Związek z Cyber Resilience Act

Unijny Cyber Resilience Act (rozporządzenie (UE) 2024/2847) określa wymagania dotyczące obsługi podatności dla producentów produktów z elementami cyfrowymi w załączniku I część II, który ma zastosowanie od 11 grudnia 2027 r. Przy bezpośrednim porównaniu większość części II to to, co już opisują 29147 i 30111:

CRA, załącznik I część II Najbliższe działanie ISO/IEC
(1) Identyfikowanie i dokumentowanie podatności i komponentów, w tym SBOM Przygotowanie i kwestie łańcucha dostaw według 30111
(2) Niezwłoczne zajmowanie się podatnościami i ich usuwanie Weryfikacja i opracowanie naprawy według 30111
(3) Regularne testy i przeglądy bezpieczeństwa Poza obiema normami (praktyka bezpiecznego wytwarzania)
(4) Ujawnianie naprawionych podatności, gdy dostępna jest aktualizacja Biuletyny według 29147
(5) Polityka skoordynowanego ujawniania podatności Polityka ujawniania według 29147
(6) Adres kontaktowy do zgłaszania podatności Przyjmowanie zgłoszeń według 29147
(7) Bezpieczna dystrybucja aktualizacji Wydanie według 30111 (sam mechanizm to kwestia inżynierii produktu)
(8) Niezwłoczne rozpowszechnianie aktualizacji bezpieczeństwa wraz z komunikatami doradczymi Wydanie według 30111 i biuletyny według 29147

Dwa obowiązki z CRA wykraczają poza obie normy. Punkt (1) wprost wymienia SBOM, podczas gdy 30111 wymaga jedynie zajęcia się komponentami z łańcucha dostaw. A obowiązek zgłaszania, obowiązujący od 11 września 2026 r., nie ma odpowiednika w żadnej z nich: wczesne ostrzeżenie do CSIRT wyznaczonego jako koordynator i do ENISA w ciągu 24 godzin od uzyskania wiedzy o aktywnie wykorzystywanej podatności, powiadomienie w ciągu 72 godzin i raport końcowy, wszystko przez Single Reporting Platform. Proces oparty na 29147 i 30111 potrzebuje na to osobnej ścieżki. Resztę omawia przewodnik po CRA.

Norma zharmonizowana CRA dotycząca obsługi podatności

Wniosek normalizacyjny Komisji dotyczący CRA (M/606), przyjęty przez CEN, CENELEC i ETSI 3 kwietnia 2025 r., obejmuje horyzontalną normę dotyczącą obsługi podatności. Grupa robocza 9 CEN-CENELEC JTC 13 opracowuje ją jako EN 40000-1-3, Vulnerability handling, obejmującą załącznik I część II. W materiałach CEN-CENELEC zaprezentowanych na początku października 2026 r. nadal figurowała jako projekt, prEN 40000-1-3. Według stanu na 13 listopada 2026 r. nie znaleźliśmy jej powołania w Dzienniku Urzędowym, a domniemanie zgodności daje tylko powołana norma zharmonizowana. Stosowanie 29147 i 30111 to dobre przygotowanie, ponieważ prace nad CRA czerpią z tego samego dorobku praktyki, ale samo w sobie nie daje tego domniemania. Aktualny etap warto sprawdzić w katalogu CEN-CENELEC i w Dzienniku Urzędowym.

Czy potrzebna jest certyfikacja ISO 29147 lub ISO 30111?

Nie, i nie można jej uzyskać tak jak w przypadku ISO/IEC 27001. Żadna z tych norm nie jest normą systemu zarządzania (nie ma ich na liście norm systemów zarządzania ISO), a samo ISO nie certyfikuje nikogo względem żadnej normy. Nie znamy akredytowanego systemu certyfikacji dla żadnej z nich. Co robią dostawcy zamiast tego:

  • Deklarują, że ich proces jest zgodny z ISO/IEC 29147 i 30111, i są gotowi pokazać dokumenty i zapisy.
  • Zlecają firmie doradczej lub klientowi audyt procesu względem tych norm w ramach oceny dostawcy.
  • Uzyskują certyfikat z audytu dla frameworka, który obejmuje tę pracę: IEC 62443-4-1 dla produktów przemysłowych lub ISO/IEC 27001 dla systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji organizacji.

Klienci i audytorzy, którzy pytają o 29147 i 30111, zwykle chcą trzech rzeczy: opublikowanej polityki ujawniania, udokumentowanego procesu obsługi i dowodów, że działa, czyli zapisów rzeczywistych problemów przechodzących przez proces, z datami.

Lista kontrolna dla małego producenta

Pierwsza wersja, którą można wdrożyć w kilka tygodni, mniej więcej w tej kolejności:

  1. Wyznaczyć właściciela problemów bezpieczeństwa produktu i zastępcę. Jedna osoba jest PSIRT, jeśli rola jest zapisana.
  2. Uruchomić monitorowany kontakt ds. bezpieczeństwa i opublikować go w pliku security.txt i na stronie internetowej.
  3. Opublikować krótką politykę ujawniania: kontakt, zakres, czasy odpowiedzi, sposób wyróżniania i sposób publikacji.
  4. Przechowywać SBOM dla każdej wydanej wersji, z buildu, z którego powstała, tak długo, jak wersja jest wspierana.
  5. Monitorować te SBOM-y pod kątem nowych podatności w komponentach, nie tylko w najnowszym wydaniu.
  6. Napisać jednostronicową procedurę obsługi opartą na sześciu fazach 30111, z metodą oceny wagi i docelowymi terminami.
  7. Śledzić każdy problem w jednym miejscu, z datą każdej fazy, w tym decyzje „nie dotyczy” wraz z uzasadnieniem.
  8. Uzgodnić z każdym zespołem inżynierskim, jak trafiają do niego problemy bezpieczeństwa i kto decyduje o poprawce.
  9. Przygotować szablon biuletynu i stałe miejsce publikowania biuletynów; dodać CSAF, gdy klienci o to poproszą.
  10. Utrzymywać kontakty do dostawców upstream, dalszych klientów wbudowujących Państwa produkt i krajowego CSIRT.
  11. Przy sprzedaży w UE dodać ścieżkę zgłoszeń wynikających z CRA: kto decyduje, że problem jest aktywnie wykorzystywany, kto przygotowuje wczesne ostrzeżenie i kto je przesyła.
  12. Raz w roku przeglądać proces na podstawie zapisów i aktualizować politykę.

Gdzie pasuje CRACI

CRACI dostarcza dowodów, dzięki którym część opisana w 30111 przebiega szybko: inwentaryzacji stojącej za weryfikacją i przekazywania stojącego za naprawą.

CRACI uruchamia buildy GitHub Actions na własnych runnerach i rejestruje pakiety, które każdy job faktycznie pobrał, w tym zależności przechodnie, pakiety przywrócone z cache CI i zależności niewymienione w żadnym lockfile'u. Każdy SBOM ma stan kompletności i można go wyeksportować jako CycloneDX lub SPDX. Monitorowane SBOM-y są stale ponownie oceniane, a każdy pakiet pokazuje swoje biuletyny z wagą. Historia buildów pokazuje, które wcześniejsze buildy zawierały podatną zależność, bezpośrednią lub przechodnią, dzięki czemu wiadomo, których wydań dotyczył problem i jak długo, w ramach okresu przechowywania danych. Widok inwentaryzacji pokazuje, które wersje oprogramowania są wdrożone w których produktach.

Następnie zespoły bezpieczeństwa przeprowadzają triaż wyników i przekazują je zespołom odpowiedzialnym za poprawkę, CRACI powiadamia właściwe osoby o podatności i jej wadze, a także obsługuje VEX. Policy gates mogą blokować buildy zawierające konkretne CVE, dzięki czemu naprawiona podatność nie wraca w kolejnych wydaniach. Na potrzeby CRA CRACI przygotowuje treść wczesnego ostrzeżenia, powiadomienia i raportu końcowego, a osoba po stronie producenta przesyła je przez Single Reporting Platform. Zob. śledzenie podatności i CRACI dla zespołów PSIRT.

Kiedy CRACI nie jest odpowiedzią

  • Strona 29147. CRACI nie przyjmuje zgłoszeń od badaczy ani klientów, nie śledzi ich jako spraw ani nie pisze i nie publikuje biuletynów. Nadal potrzebny jest kontakt ds. bezpieczeństwa, polityka ujawniania, system do śledzenia problemów i miejsce publikacji.
  • Luki we własnym kodzie. CRACI rejestruje zależności pobierane przez Państwa buildy i nie skanuje kodu źródłowego. Zgłoszenie dotyczące błędu we własnym kodzie weryfikuje się na podstawie historii źródeł i testów.
  • Buildy poza GitHub Actions. CRACI rejestruje dziś wyłącznie buildy GitHub Actions; GitLab CI i Jenkins są na roadmapie.
  • Certyfikacja. CRACI niczego nie certyfikuje ani nie ocenia. Dostarcza zapisy, które można pokazać audytorowi lub klientowi.

Szerszy obraz tego, gdzie obsługa podatności mieści się w programie bezpieczeństwa, przedstawia strona bezpieczeństwo produktu.

ISO/IEC 29147 i 30111: najczęściej zadawane pytania

Czym jest ISO/IEC 29147?

ISO/IEC 29147 to międzynarodowa norma dotycząca ujawniania podatności. Zawiera wymagania i zalecenia dla dostawców dotyczące przyjmowania zgłoszeń o potencjalnych podatnościach w ich produktach i usługach oraz ujawniania informacji o ich usunięciu, w tym tego, co powinny zawierać polityka ujawniania i biuletyn bezpieczeństwa. Aktualne wydanie to ISO/IEC 29147:2018.

Czym jest ISO/IEC 30111?

ISO/IEC 30111 to międzynarodowa norma dotycząca procesów obsługi podatności: tego, jak dostawca przetwarza i usuwa zgłoszone potencjalne podatności. Opisuje politykę i organizację (w tym PSIRT), sześć faz od przygotowania przez przyjęcie, weryfikację, opracowanie naprawy i wydanie po etap po wydaniu oraz kwestie łańcucha dostaw. Aktualne wydanie to ISO/IEC 30111:2019.

Czym różni się ISO 29147 od ISO 30111?

Norma 29147 obejmuje styk ze światem zewnętrznym: przyjmowanie zgłoszeń i publikowanie biuletynów. Norma 30111 obejmuje to, co dzieje się wewnątrz między tymi dwoma momentami: weryfikację podatności, ustalenie produktów, których dotyczy, opracowanie i wydanie poprawki. Są zaprojektowane do wspólnego stosowania.

Czy istnieje nowsza wersja ISO/IEC 29147 lub 30111?

Jeszcze nie została opublikowana. Według stanu na 13 listopada 2026 r. iso.org oznacza oba aktualne wydania jako „do rewizji”. Trzecie wydanie 29147, „Cybersecurity — Vulnerability disclosure processes”, zarejestrowano jako nowy projekt w październiku 2025 r., a trzecie wydanie 30111 pod nowym tytułem „Vulnerability handling and disclosure processes” jest na etapie projektu roboczego. Do czasu publikacji nowego wydania należy wdrażać wydania z 2018 i 2019 roku.

Czy można uzyskać certyfikat ISO 29147 lub ISO 30111?

Nie w taki sposób jak dla ISO/IEC 27001. Żadna z nich nie jest normą systemu zarządzania, ISO nie wydaje certyfikatów, a nie znamy akredytowanego systemu certyfikacji dla żadnej z nich. Dostawcy deklarują zgodność i pokazują swoją politykę, procedurę i zapisy. Aby uzyskać certyfikat z audytu obejmujący obsługę podatności, dostawcy przemysłowi korzystają z IEC 62443-4-1.

Czy stosowanie ISO 29147 i 30111 zapewnia zgodność z CRA?

Nie. Obejmują one znaczną część wymagań CRA dotyczących obsługi podatności z załącznika I część II, takich jak polityka ujawniania, kontakt do zgłaszania, terminowe usuwanie podatności i biuletyny. CRA wymaga jednak także SBOM oraz zgłaszania aktywnie wykorzystywanych podatności i poważnych incydentów przez Single Reporting Platform, a domniemanie zgodności daje tylko norma zharmonizowana powołana w Dzienniku Urzędowym. Norma CRA dotycząca obsługi podatności, EN 40000-1-3, w październiku 2026 r. była nadal projektem.

Czy ISO 29147 i 30111 są bezpłatne?

Nie. Obie sprzedają ISO, IEC i krajowe jednostki normalizacyjne. Strona ISO publikuje ich streszczenia, a oficjalne podglądy pokazują spis treści i wprowadzenie. Bezpłatny jest FIRST PSIRT Services Framework, który obejmuje ten sam obszar w formie katalogu usług.

Wiedzieć, które wydania zawierają podatny komponent

To weryfikacja spowalnia obsługę podatności. Proszę umówić demo i zobaczyć w CRACI historię buildów oraz triaż z przekazaniem do właściwego zespołu.

Umów demo