O 138% więcej zgłoszonych CVE dziennie w 2026 niż przed rokiem.Nowość: zawsze aktywne Fixboxes. Podatne zależności, naprawione i zweryfikowane.
← Wszystkie podatności

Przejęcie axios w npm: wydania z trojanem RAT i jak sprawdzić, czy dotyczy Państwa buildów

31 marca 2026 roku atakujący użył przejętego konta npm głównego opiekuna axios, aby opublikować axios 1.14.1 i 0.30.4. Żadna z tych wersji nie zmieniła ani jednego wiersza samego axios. Każda dodawała jedną zależność, [email protected], której skrypt instalacyjny pobierał trojana zdalnego dostępu dla macOS, Windows lub Linuksa. Wersje były dostępne w npm od 00:21 do 03:15 UTC, czyli około trzech godzin, ale axios to jeden z najczęściej pobieranych pakietów w npm: w tygodniu przed atakiem miał nieco ponad 100 milionów pobrań. Każda maszyna lub zadanie CI, które zainstalowało którąkolwiek z tych wersji w tym oknie, uruchomiło dropper; należy traktować je jako przejęte i zrotować każdy sekret, który mogło odczytać.

Ten atak nie ma CVE. Jeśli szukają Państwo „podatności axios” z 2026 roku, chodzi o dwie różne rzeczy: to przejęcie, śledzone jako biuletyn GitHub dotyczący złośliwego oprogramowania GHSA-fw8c-xr5c-95f9, oraz CVE-2026-40175, niezwiązany błąd wstrzykiwania nagłówków naprawiony w axios 1.15.0. Ta strona dotyczy pierwszego.

Co się wydarzyło

Czas (UTC)ZdarzenieŹródło
Połowa marca 2026Rozpoczyna się ukierunkowana kampania socjotechniczna przeciwko głównemu opiekunowi, około dwóch tygodni przed atakiemPostmortem
30 marca, 05:57[email protected], czysta przynęta, zostaje opublikowana z nowego konta nrwiseStepSecurity
30 marca, 23:59Zostaje opublikowana [email protected] ze złośliwym skryptem instalacyjnymRejestr npm
31 marca, 00:21Z konta opiekuna zostaje opublikowana [email protected] z zależnością [email protected]Postmortem
31 marca, 01:00Zostaje opublikowana [email protected] z tą samą zależnością. Członkowie społeczności to zgłaszają; atakujący usuwa ich zgłoszeniaPostmortem
31 marca, 01:38Współpracownik axios otwiera pull request oznaczający wersje jako przestarzałe i kontaktuje się z npmPostmortem
31 marca, 03:15npm usuwa obie wersje axios; GitHub publikuje GHSA-fw8c-xr5c-95f9Postmortem, GHSA
31 marca, 03:29plain-crypto-js zostaje usunięty z npmPostmortem
31 marcaGoogle Threat Intelligence Group przypisuje atak UNC1069, aktorowi zagrożeń powiązanemu z Koreą PółnocnąGoogle
2 kwietniaOpiekun publikuje postmortem: jego komputer został przejęty przez socjotechnikę i złośliwe oprogramowaniePostmortem

StepSecurity podaje, że adres e-mail konta został zmieniony na kontrolowany przez atakującego, a złośliwym wydaniom brakowało powiązania z trusted publishing i commita Git, które mają prawdziwe wydania axios, co wskazuje, że opublikowano je za pomocą długotrwałego tokenu npm. Postmortem opiekuna wymienia wprowadzone od tamtej pory zmiany: wyczyszczone urządzenia i zresetowane poświadczenia, niezmienne wydania i publikowanie wyłącznie przez OIDC.

Kogo to dotyczy

Każdego, kto zainstalował [email protected], [email protected] lub [email protected], gdy były dostępne w rejestrze, od 00:21 do 03:15 UTC 31 marca 2026 roku: maszyny programistów, zadania CI, buildy Docker i wszystko, co uruchamiało przez npx narzędzie zależne od axios. Nie trzeba było zależeć od axios bezpośrednio. Zależność przechodnia, która dopuszczała zakres taki jak ^1.14.0, mogła przy świeżej instalacji w tym oknie zostać rozwiązana do 1.14.1.

Postmortem opiekuna wyznacza granicę wprost: „Jeśli wersja była już przypięta do czystej i nie uruchomiono świeżej instalacji między 00:21 a 03:15 UTC 31 marca, wszystko jest w porządku”.

Jak to działa

Atak łączył przejęte konto z dropperem uruchamianym przy instalacji:

  • Zależność, a nie zmiana kodu. Złośliwe wersje axios były identyczne z poprzednimi wydaniami poza jedną nową zależnością. axios nigdy nie importuje plain-crypto-js; pakiet istniał tylko po to, by uruchomić swój skrypt postinstall. Nazwa naśladuje prawdziwą bibliotekę crypto-js, co jest odmianą typosquattingu, a czysta wersja 4.2.0 opublikowana 18 godzin wcześniej dawała pakietowi historię.
  • Dropper dla każdej platformy. Według StepSecurity setup.js łączył się z sfrclak.com na porcie 8000 i pobierał drugi etap: na macOS plik binarny zapisany jako /Library/Caches/com.apple.act.mond, na Windows skrypt PowerShell uruchamiany z kopii PowerShell zapisanej jako %PROGRAMDATA%\wt.exe, a na Linuksie i innych systemach skrypt Python zapisany jako /tmp/ld.py. Błędy były po cichu przechwytywane, więc npm install i tak kończył się powodzeniem.
  • Sprzątanie po sobie. Dropper usuwał setup.js i zastępował własny package.json czystą kopią podającą wersję 4.2.0. Po instalacji npm ls mógł pokazywać [email protected]. Niezawodnym znakiem jest obecność katalogu node_modules/plain-crypto-js.
  • Działanie po zakończeniu kroku. StepSecurity zaobserwował drugie połączenie z serwerem 36 sekund po npm install, z odłączonego procesu, który przetrwał krok instalacji. W CI oznacza to, że narażone mogą być też późniejsze kroki i sekrety, które otrzymują.

Biuletyny GitHub klasyfikują oba pakiety jako osadzony złośliwy kod (CWE-506) i stwierdzają: „Każdy komputer, na którym ten pakiet jest zainstalowany lub uruchomiony, należy uznać za całkowicie przejęty”.

Jak sprawdzić, czy to Państwa dotyczy

  1. Przeszukać każdy lockfile na każdej gałęzi, na której 30 lub 31 marca 2026 roku działało CI. Sprawdzenie z postmortemu:
grep -E "axios@(1\.14\.1|0\.30\.4)|plain-crypto-js" package-lock.json yarn.lock 2>/dev/null

Dla każdej zdalnej gałęzi, także dla pnpm. Każde trafienie na plain-crypto-js oznacza, że została rozwiązana dotknięta wersja:

git fetch --all --quiet
for ref in $(git for-each-ref --format='%(refname:short)' refs/remotes); do
  git grep -nE 'plain-crypto-js|axios@(1\.14\.1|0\.30\.4)|axios-(1\.14\.1|0\.30\.4)\.tgz' "$ref" \
    -- '*package-lock.json' '*yarn.lock' '*pnpm-lock.yaml' | sed "s|^|$ref  |"
done
  1. Poszukać zainstalowanego pakietu na maszynach i runnerach, a nie tylko w lockfile'ach:
find / -type d -name plain-crypto-js -path '*/node_modules/*' 2>/dev/null
  1. Przeszukać logi CI pod kątem uruchomień 31 marca między 00:21 a 03:15 UTC, które wykonywały npm install, npm update, npx lub build Docker, oraz pod kątem ciągów plain-crypto-js i [email protected].
  2. Przeszukać logi sieciowe i DNS pod kątem sfrclak.com, 142.11.206.73 i połączeń wychodzących na port 8000.

Dlaczego lockfile tego nie rozstrzyga

Czysty lockfile dowodzi mniej, niż się wydaje:

  • Instalacje poza lockfile. npx, npm install -g w kroku konfiguracji oraz npm install w Dockerfile lub skrypcie buildu rozwiązują wersje na bieżąco.
  • Inne gałęzie i pull requesty. Pull request z aktualizacją zależności, który uruchomił CI o 01:00 UTC 31 marca, mógł rozwiązać axios do 1.14.1, nawet jeśli nigdy nie został scalony.
  • Zainstalowany pakiet kłamie o swojej wersji. Ponieważ dropper nadpisał własny package.json, npm ls i narzędzia odczytujące node_modules mogą podawać [email protected].

Potrzebny jest zapis tego, jakie wersje pakietów faktycznie pobrał każdy build. Więcej w artykułach czy to nas dotyczy? Jak ocenić nowy CVE we wszystkich buildach i co lockfile mówi, a czego nie.

Jak to naprawić i co zrobić, jeśli nie można jeszcze załatać

  1. Jeśli jakakolwiek maszyna lub zadanie zainstalowało dotkniętą wersję, traktować je jako przejęte. Z czystej maszyny zrotować każdy sekret, który mogło odczytać: tokeny npm i GitHub, poświadczenia chmurowe, klucze wdrożeniowe i wszystko w środowisku zadania. W przypadku maszyny programisty StepSecurity zaleca jej odizolowanie i odbudowanie zamiast czyszczenia.
  2. Odejść od dotkniętych wersji. Ostatnie czyste wersje przed atakiem to 1.14.0 i 0.30.3. Obecne wydania, 1.21.1 i 0.35.0 na dzień 16 listopada 2026 roku, naprawiają też CVE-2026-40175. Jeśli axios dociąga któraś z zależności, należy przypiąć wersję przez overrides (npm) lub resolutions (Yarn).
  3. Usunąć dropper i wyczyścić cache:
rm -rf node_modules/plain-crypto-js
npm cache clean --force
gh cache delete --all --repo ORG/REPO   # GitHub Actions caches, per repository
  1. Przebudować artefakty z zadań, które zainstalowały dotkniętą wersję, z czystej instalacji.
  2. Zablokować sfrclak.com i 142.11.206.73 w DNS, proxy lub zaporze sieciowej.

Weryfikacja czyszczenia

  1. Żaden lockfile na żadnej gałęzi nie zawiera plain-crypto-js ani axios 1.14.1 lub 0.30.4.
  2. Na żadnej maszynie programisty ani runnerze self-hosted nie pozostał katalog node_modules/plain-crypto-js.
  3. Pliki droppera zniknęły: /Library/Caches/com.apple.act.mond (macOS), %PROGRAMDATA%\wt.exe (Windows), /tmp/ld.py (Linux).
  4. Stare poświadczenia już nie działają. Unieważnione tokeny npm zniknęły z npm token list, a stare klucze chmurowe są dezaktywowane, a nie tylko zastąpione.
  5. Następny build jest czysty. Sprawdzić wersje, które faktycznie zainstalował, na podstawie jego logu lub SBOM buildu.

Jak ograniczyć szkody następnym razem

  • Odczekać przed przyjęciem nowych wersji. Złośliwe wersje były dostępne przez trzy godziny. Okres karencji dla aktualizacji zależności, obsługiwany przez Dependabota i Renovate, trzymałby je z daleka. StepSecurity wskazuje ustawienie min-release-age w npm 11.10.0 i nowszych.
  • Wyłączyć skrypty instalacyjne, gdzie to możliwe. npm ci --ignore-scripts zatrzymałby ten dropper. npm v12 domyślnie wyłącza skrypty instalacyjne.
  • Ograniczyć, dokąd buildy mogą się łączyć. Build potrzebuje swoich rejestrów pakietów i kilku API. Wywołanie droppera do sfrclak.com:8000 nie powiedzie się, gdy ten host nie jest dozwolony. Więcej w artykule jak polityka egress zatrzymuje eksfiltrację z GitHub Actions. StepSecurity wykrył atak dzięki uruchomieniu CI, które połączyło się z hostem, z którym nigdy wcześniej się nie łączyło.
  • Publikować wyłącznie przez trusted publishing. Złośliwe wydania pochodziły z długotrwałego tokenu, a nie z workflow wydań projektu.

Jak sprawdzić, czy doszło do włamania

WskaźnikGdzie szukaćŹródło
[email protected], [email protected], [email protected] (lub dowolna wersja)Lockfile'e, logi CI, SBOM-yPostmortem
Katalog node_modules/plain-crypto-jsMaszyny i runnery self-hostedStepSecurity
sfrclak.com, 142.11.206.73, port 8000, ścieżka /6202033Logi DNS, proxy i zapory sieciowejPostmortem, StepSecurity
/Library/Caches/com.apple.act.mond, /tmp/6202033macOSStepSecurity
%PROGRAMDATA%\wt.exe, %TEMP%\6202033.vbs, %TEMP%\6202033.ps1WindowsStepSecurity
/tmp/ld.py, proces python3 uruchomiony przez nohupLinuxStepSecurity

Kiedy założyć włamanie. Jeśli pojawi się którykolwiek z tych wskaźników albo zadanie zainstalowało dotkniętą wersję, należy traktować je jako przejęte, nawet jeśli nie znajdą Państwo niczego więcej: dropper usuwał własne ślady. Na efemerycznych runnerach hostowanych przez GitHub maszyna już nie istnieje, ale sekrety, które zadanie mogło odczytać, nadal tak; należy je zrotować i przejrzeć logi audytowe chmury od 31 marca.

Co powiedzieć klientom

Jeśli dostarczają Państwo oprogramowanie budowane z użyciem npm, klienci zapytają, czy dotyczyło to Państwa produktu lub pipeline'u wydań:

Sprawdziliśmy każdy build [produkt] od 30 marca do 1 kwietnia 2026 roku pod kątem axios 1.14.1 i 0.30.4 oraz plain-crypto-js. [Żaden build nie zainstalował dotkniętej wersji.] / [Buildy [komponent] z [data] zainstalowały [wersja]; zrotowaliśmy poświadczenia, do których te buildy miały dostęp, i przebudowaliśmy [produkt] z czystej instalacji jako wydanie [wersja].] Złośliwy kod uruchamiał się przy instalacji i nie trafił do kodu axios dostarczanego w naszym produkcie.

Przed wysłaniem należy sprawdzić ostatnie zdanie względem własnego buildu. Pierwsze oświadczenie i szablony na każdy wynik znajdą Państwo w tekście jak odpowiadać klientom po ataku na łańcuch dostaw.

Jak pomaga CRACI

CRACI uruchamia Państwa zadania GitHub Actions na własnych runnerach (runs-on: craci) i rejestruje każdy pakiet, który każde zadanie faktycznie pobiera z npm i innych rejestrów, łącznie z ukrytymi zależnościami dociąganymi przez skrypty instalacyjne, npx i skrypty buildu. Historia buildów przechowuje każdy wcześniejszy build z jego SBOM, dzięki czemu widzą Państwo, które buildy zawierały dotkniętą wersję i kiedy, w ramach okresu przechowywania danych (domyślnie 180 dni).

Polityka egress CRACI ogranicza, dokąd zadanie może się łączyć, jest walidowana przed startem zadania i w razie awarii blokuje ruch (fail closed). Zadanie, któremu wolno sięgać tylko do swoich rejestrów i potrzebnych mu API, nie mogłoby połączyć się z sfrclak.com:8000, nawet w noc ataku, zanim ktokolwiek znał ten host. Otrzymują Państwo alert, gdy zadanie próbuje połączyć się z celem niedozwolonym przez politykę.

CRACI oznacza znane złośliwe wydania, które mają opublikowany CVE, a bramki polityk mogą blokować buildy, które je zawierają. Wydania axios mają biuletyny GitHub dotyczące złośliwego oprogramowania, ale nie mają CVE, dlatego należy wyszukać je w zapisie pakietów. CRACI nie wykrywa złośliwych pakietów na podstawie zachowania ani reputacji.

Zobacz zapis pakietów jednego z własnych buildów

Powiązane incydenty: przejęcie pakietów npm chalk i debug, Shai-Hulud. Inne incydenty: wszystkie podatności.

Źródła i aktualizacje

Źródła pierwotne:

Badania:

Aktualizacje:

  • 2026-11-16: Pierwsza publikacja.

Najczęściej zadawane pytania

Które wersje axios zostały przejęte?

axios 1.14.1 i 0.30.4, obie opublikowane 31 marca 2026 roku i usunięte z npm około trzy godziny później. Każda dodawała zależność od plain-crypto-js 4.2.1, która instalowała trojana zdalnego dostępu. Ostatnie czyste wersje przed nimi to 1.14.0 i 0.30.3.

Czy przejęcie axios ma CVE?

Nie. GitHub opublikował zamiast tego biuletyny dotyczące złośliwego oprogramowania: GHSA-fw8c-xr5c-95f9 dla axios i GHSA-2x9r-6wxq-hrr7 dla plain-crypto-js, oba sklasyfikowane jako osadzony złośliwy kod (CWE-506). CVE-2026-40175, opublikowane w kwietniu 2026 roku, to osobny, niezwiązany błąd w axios.

Czy CVE-2026-40175 to atak na łańcuch dostaw axios?

Nie. CVE-2026-40175 to błąd wstrzykiwania nagłówków we własnym kodzie axios, który mógłby zostać wykorzystany przez lukę typu prototype pollution w innej zależności. Został naprawiony w axios 1.15.0 i 0.31.0, a jego CNA oceniła go na 4,8 w skali CVSS 3.1. Atak na łańcuch dostaw polegał na złośliwych wydaniach opublikowanych z przejętego konta i nie ma CVE.

Czy to mnie dotyczy, jeśli lockfile przypina axios 1.14.0?

Nie przez ten projekt, jeśli każda instalacja korzystała z lockfile. Postmortem opiekuna stwierdza, że wszystko jest w porządku, jeśli wersja była przypięta do czystej i nie uruchomiono świeżej instalacji między 00:21 a 03:15 UTC 31 marca. Należy sprawdzić narzędzia instalowane przez npx, instalacje globalne i inne projekty, które rozwiązują axios przez zakres, taki jak ^1.14.0.

Co zrobić, jeśli zadanie CI zainstalowało axios 1.14.1 lub 0.30.4?

Traktować zadanie jako przejęte. Zrotować każdy sekret, który mogło odczytać, w tym tokeny npm i GitHub, poświadczenia chmurowe i klucze wdrożeniowe, sprawdzić logi sieciowe pod kątem połączeń z sfrclak.com lub 142.11.206.73 na porcie 8000, wyczyścić cache CI i npm oraz przebudować z czystej instalacji wszystko, co zadanie wyprodukowało.

Kto stał za atakiem na axios?

Postmortem opiekuna stwierdza, że atakujący uzyskał dostęp do jego komputera przez ukierunkowaną kampanię socjotechniczną i złośliwe oprogramowanie, a stamtąd zabrał poświadczenia npm. Google Threat Intelligence Group przypisała atak UNC1069, aktorowi zagrożeń powiązanemu z Koreą Północną.