O 138% więcej zgłoszonych CVE dziennie w 2026 niż przed rokiem.Nowość: zawsze aktywne Fixboxes. Podatne zależności, naprawione i zweryfikowane.
← Wszystkie podatności

GlassWorm: robak z niewidocznym kodem w rozszerzeniach VS Code i jak sprawdzić, czy dotyczy Państwa

GlassWorm to kampania złośliwego oprogramowania, która ukrywa swój kod w niewidocznych znakach Unicode i rozprzestrzenia się przez rozszerzenia do VS Code i jego forków, a później także przez repozytoria GitHub i pakiety npm. Koi Security opisała ją po raz pierwszy 18 października 2025 roku, dzień po tym, jak przejęto siedem rozszerzeń w Open VSX, rejestrze rozszerzeń używanym przez VSCodium, Cursor, Windsurf i inne forki VS Code. Kradnie poświadczenia npm, GitHub, Open VSX i Git oraz portfele kryptowalut, zamienia zainfekowane maszyny w zdalnie sterowane proxy i wykorzystuje skradzione tokeny do publikowania kolejnych zainfekowanych rozszerzeń i pakietów. Od tamtej pory powraca falami. Jeśli na maszynie programisty działało zainfekowane rozszerzenie, należy traktować ją jako przejętą i zrotować każde przechowywane na niej poświadczenie.

GlassWorm to głównie problem maszyn programistów, a nie CI: rozszerzenia działają wewnątrz edytora. Do buildów dociera przez to, co ukradnie. Skradziony token npm pozwala opublikować zainfekowany pakiet, który Państwa buildy zainstalują, a skradziony token GitHub pozwala wypchnąć commit z niewidocznym kodem, który potem uruchomi Państwa CI. Ta strona omawia obie strony.

Co się wydarzyło

KiedyFalaŹródło
Marzec 2025Aikido po raz pierwszy znajduje pakiety npm ukrywające ładunki w niewidocznych znakach Unicode, czyli technikę, której GlassWorm użyje późniejAikido
17–19 października 202517 października zostaje przejętych siedem rozszerzeń Open VSX, począwszy od CodeJoy 1.8.3; Koi podaje około 35 800 instalacji. 19 października Koi znajduje zainfekowane rozszerzenie w VS Code Marketplace MicrosoftuKoi
21–27 października 2025Eclipse Foundation usuwa rozszerzenia, unieważnia tokeny i 21 października ogłasza, że incydent został opanowany. Twierdzi, że tokeny wyciekły przez błędy programistów, a liczba instalacji była zawyżonaEclipse Foundation
31 października – 6 listopada 2025Aikido znajduje ten sam loader z niewidocznym kodem w repozytoriach GitHub; Koi zgłasza trzy kolejne zainfekowane rozszerzenia Open VSX z około 10 000 pobrańSecurityWeek
Grudzień 2025Trzy kolejne rozszerzenia Open VSX, około 50 000 zgłoszonych pobrań, z ładunkiem dla macOS, który zbiera pęk kluczy logowania (Keychain) i szuka Ledger Live oraz Trezor SuiteKoi
30 stycznia 2026Cztery uznane rozszerzenia wydawcy oorzc otrzymują złośliwe wersje; Open VSX dezaktywuje tokeny wydawcySocket
31 stycznia – 13 marca 2026Co najmniej 72 kolejne złośliwe rozszerzenia Open VSX, z których wiele instaluje loader przez extensionPack i extensionDependencies, zamiast go zawieraćSocket
3–12 marca 2026Co najmniej 151 repozytoriów GitHub otrzymuje commity z loaderami z niewidocznym kodem, a 12 marca dochodzą pakiety npm i rozszerzenie VS CodeAikido
Marzec 2026Pakiet npm react-native-country-select zostaje przejęty i otrzymuje loader uruchamiany przy instalacji; ładunek instaluje rozszerzenie Chrome działające jako trojan zdalnego dostępuAikido
Kwiecień 2026Fałszywe rozszerzenie WakaTime w Open VSX zrzuca natywny plik binarny, który instaluje loader w każdym edytorze opartym na VS Code na maszynie; Socket śledzi 73 „uśpione” rozszerzenia; 22 z nich otrzymują 29 kwietnia nowe wersje, z których większość dociąga złośliwe rozszerzenieAikido, Socket

Najnowsza fala, którą mogliśmy zweryfikować we własnych publikacjach badaczy, miała miejsce w kwietniu 2026 roku. Liczby pobrań w tych raportach to instalacje rozszerzeń, a nie potwierdzone infekcje, a Eclipse Foundation twierdzi, że liczba z października 2025 roku „zawyża faktyczną liczbę dotkniętych użytkowników”.

Kogo to dotyczy

  • Programistów, którzy zainstalowali zainfekowane rozszerzenie w VS Code, VS Code Insiders, Cursor, Windsurf, VSCodium, Positron lub innym edytorze opartym na VS Code, z Open VSX lub, rzadziej, z VS Code Marketplace Microsoftu. Edytory aktualizują rozszerzenia automatycznie, więc czyste rozszerzenie zainstalowane kilka miesięcy temu mogło otrzymać złośliwą aktualizację.
  • Każdego, kto sklonował i uruchomił repozytorium, do którego trafił jeden z commitów z niewidocznym kodem, lub zainstalował jeden z zainfekowanych pakietów npm, łącznie z zadaniami CI.
  • Organizacje, których programiści zostali zainfekowani, ponieważ tokeny na tych maszynach dają dostęp do Państwa organizacji GitHub, Państwa pakietów npm i Państwa kont chmurowych.

Jak to działa

  • Niewidoczny kod. Loader jest zakodowany w selektorach wariantów Unicode (od U+FE00 do U+FE0F i od U+E0100 do U+E01EF), które nie wyświetlają się wcale. Aikido pokazuje dekoder: mapuje te punkty kodowe na bajty i przekazuje wynik do eval(Buffer.from(...).toString('utf-8')). Koi zauważa, że kod jest niewidoczny w edytorach i diffach, ale „nadal wykonywalny przez interpreter JavaScript”.
  • Dowodzenie i kontrola przez blockchain. Loader odczytuje adres kolejnego etapu z pola memo transakcji wysyłanych przez portfel Solana, a jako zapasowe źródło służy wydarzenie w Kalendarzu Google. Transakcji w blockchainie nie da się usunąć, więc operatorzy mogą przenieść swoje serwery, publikując nową transakcję.
  • Kradzież poświadczeń. Według Koi ładunek zabiera tokeny npm, tokeny GitHub, poświadczenia Open VSX i poświadczenia Git oraz atakuje 49 rozszerzeń przeglądarki będących portfelami kryptowalut.
  • Zdalne sterowanie. Ostatni etap, który Koi nazywa ZOMBI, zamienia maszynę w proxy SOCKS i dodaje ukryty zdalny dostęp do pulpitu (HVNC). Późniejsze fale instalowały rozszerzenie Chrome, które rejestruje naciśnięcia klawiszy i zrzuca pliki cookie.
  • Rozprzestrzenianie się. Skradzione tokeny służą do publikowania zainfekowanych wersji własnych rozszerzeń i pakietów ofiary oraz do wypychania commitów do jej repozytoriów. W fali GitHub z marca 2026 roku złośliwe commity udawały poprawki dokumentacji, podbicia wersji i drobne poprawki.
  • Dostarczanie przez zależności. Od początku 2026 roku wiele rozszerzeń nie zawierało ładunku: deklarowały wpis extensionPack lub extensionDependencies, który sprawiał, że edytor instalował osobne złośliwe rozszerzenie. „Uśpione” rozszerzenia opisane przez Socket były publikowane jako czyste i stawały się złośliwe dopiero po późniejszej aktualizacji.

Jak sprawdzić, czy to Państwa dotyczy

Na maszynach programistów należy wyświetlić zainstalowane rozszerzenia i ich wersje w każdym edytorze opartym na VS Code:

code --list-extensions --show-versions
cursor --list-extensions --show-versions
codium --list-extensions --show-versions

Następnie porównać je z listami wskaźników w raportach badaczy: Koi dla października i grudnia 2025 roku, Socket dla okresu od stycznia do kwietnia 2026 roku i Aikido dla marca i kwietnia 2026 roku. Potem przeszukać zainstalowane rozszerzenia pod kątem dekodera i długich ciągów selektorów wariantów. Pojedyncze selektory wariantów po emoji są normalne; ciągi dziesięciu lub więcej już nie:

for dir in ~/.vscode/extensions ~/.vscode-insiders/extensions ~/.cursor/extensions \
           ~/.windsurf/extensions ~/.vscode-oss/extensions; do
  [ -d "$dir" ] || continue
  LC_ALL=C.UTF-8 grep -rlP '[\x{FE00}-\x{FE0F}\x{E0100}-\x{E01EF}]{10,}' "$dir" --include='*.js'
  grep -rlE '0xFE00.{0,40}0xFE0F|0xE0100.{0,40}0xE01EF' "$dir" --include='*.js'
done

W repozytoriach należy przeprowadzić to samo wyszukiwanie w drzewie roboczym i przyjrzeć się ostatnim commitom z kont należących do Państwa programistów, które nie wyglądają na ich pracę:

LC_ALL=C.UTF-8 git grep -nP '[\x{FE00}-\x{FE0F}\x{E0100}-\x{E01EF}]{10,}'
git grep -nE '0xFE00.{0,40}0xFE0F|0xE0100.{0,40}0xE01EF'

W zależnościach należy przeszukać lockfile'e na każdej gałęzi pod kątem pakietów npm wymienionych w raportach i sprawdzić, czy któryś build je zainstalował. Czysty lockfile nie obejmuje pakietów instalowanych przez npx ani wewnątrz skryptów buildu.

W organizacji GitHub należy przejrzeć logi audytowe pod kątem wypchnięć, wymuszonych wypchnięć, nowych tokenów i nowych kluczy wdrożeniowych z kont programistów, których maszyny mogą być zainfekowane.

Jak to naprawić i co zrobić, jeśli nie można jeszcze załatać

Nie ma czego łatać: GlassWorm to złośliwy kod, a nie błąd.

  1. Usunąć zainfekowane rozszerzenia ze wszystkich edytorów na maszynie, łącznie z rozszerzeniami, które dociągnęły jako zależności, i wyłączyć automatyczne aktualizacje do czasu zakończenia sprawdzania.
  2. Traktować zainfekowaną maszynę jako przejętą. Ładunek instaluje trojana zdalnego dostępu i mechanizmy utrwalania, takie jak klucze rejestru Run w Windows i LaunchAgents w macOS. Maszynę należy odbudować, a nie czyścić.
  3. Zrotować każde poświadczenie, które przechowywała maszyna, z czystej maszyny: tokeny npm, tokeny GitHub i klucze SSH, tokeny wydawców Open VSX i VS Code Marketplace, poświadczenia Git, klucze chmurowe i wszystko, co znajdowało się w środowisku powłoki programisty. Przenieść kryptowaluty z portfeli, które były na maszynie.
  4. Wycofać złośliwe commity i sprawdzić, czy skradzionymi tokenami nie opublikowano jakiegoś pakietu lub rozszerzenia. Oznaczyć zainfekowane wersje jako przestarzałe lub je wycofać i poinformować użytkowników.

Weryfikacja czyszczenia

  1. Żadne zainfekowane rozszerzenie nie jest zainstalowane w żadnym edytorze na maszynie, według powyższych poleceń.
  2. Wyszukiwanie dekodera i ciągów selektorów wariantów nie zwraca niczego w rozszerzeniach ani repozytoriach.
  3. Stare poświadczenia już nie działają: unieważnione tokeny npm zniknęły z npm token list, stare tokeny GitHub i klucze SSH są usunięte, a tokeny wydawców unieważnione.
  4. Żadne wydanie opublikowane przez Państwa po infekcji nie zawiera kodu, którego Państwo nie napisali. Należy porównać opublikowane pakiety z ich tagami Git.

Jak sprawdzić, czy doszło do włamania

Wskaźniki zmieniają się z każdą falą, dlatego należy korzystać z raportu dla sprawdzanej fali. Z własnych publikacji badaczy:

FalaWskaźnikiŹródło
Październik 2025Portfel Solana 28PKnu7RzizxBzFPoLp69HLXp9bJL3JFtT2s5QzHsEA2; serwery 217.69.3.218, 199.247.10.166, 140.82.52.31, 199.247.13.106; rozszerzenia, w tym codejoy.codejoy-vscode-extension 1.8.3 i 1.8.4 oraz cline-ai-main.cline-ai-agent 3.1.3Koi
Styczeń 2026oorzc.ssh-tools 0.5.1, oorzc.i18n-tools-plus 1.6.8, oorzc.mind-map 1.0.61, oorzc.scss-to-css-compile 1.3.4Socket
Marzec 2026Portfele Solana BjVeAjPrSKFiingBn4vZvghsGj9KCE8AJVtbc9S8o8SC i 6YGcuyFRJKZtcaYCCFba9fScNUvPkGXodXE1mJiSzqDJ; serwery 45.32.150.251, 45.32.151.157, 70.34.242.255Socket
Marzec 2026npm @aifabrix/miso-client 4.7.2 i @iflow-mcp/watercrawl-watercrawl-mcp od 1.3.0 do 1.3.4; rozszerzenie quartz.quartz-markdown-editor 0.3.0Aikido
Marzec 2026Rozszerzenie Chrome podszywające się pod „Google Docs Offline”, wersja 1.95.1Aikido
Kwiecień 2026Rozszerzenie Open VSX specstudio/code-wakatime-activity-tracker z natywnym plikiem binarnym win.node lub mac.node oraz drugi etap autoimport-2.7.9.vsixAikido

Warto też przyjrzeć się połączeniom z maszyn programistów lub zadań buildu do endpointów RPC Solany, jeśli nic, czego Państwo używają, nie komunikuje się z Solaną. Późniejsze fale wykluczają rosyjskie ustawienia regionalne i odczekują przed uruchomieniem, więc szybki test w piaskownicy może nic nie wykazać.

Kiedy założyć włamanie. Każdą maszynę, na której działało zainfekowane rozszerzenie lub pakiet, należy traktować jako przejętą od dnia instalacji złośliwej wersji, nawet jeśli nie znajdą Państwo żadnego wskaźnika: ładunek jest zbudowany tak, aby pozostać ukrytym.

Co powiedzieć klientom

Klienci najczęściej zapytają, czy GlassWorm dotarł do Państwa produktów przez poświadczenia Państwa programistów:

Sprawdziliśmy maszyny i rozszerzenia edytorów naszych programistów, nasze repozytoria oraz opublikowane przez nas [pakiety / rozszerzenia] względem opublikowanych wskaźników GlassWorm do [data]. [Nie znaleźliśmy żadnego zainfekowanego rozszerzenia ani złośliwego commita.] / [Znaleźliśmy [wynik] w dniu [data]; odbudowaliśmy dotkniętą maszynę, zrotowaliśmy jej poświadczenia i sprawdziliśmy, że żadne wydanie nie zostało nimi opublikowane. Wydania [od x do y] nie są dotknięte.] Zaktualizujemy ten komunikat, jeśli nowe fale zmienią sytuację.

Pierwsze oświadczenie i szablony na każdy wynik znajdą Państwo w tekście jak odpowiadać klientom po ataku na łańcuch dostaw.

Jak pomaga CRACI

Rola CRACI jest tutaj ograniczona i warto powiedzieć to wprost. CRACI uruchamia Państwa zadania GitHub Actions na własnych runnerach; nie działa na laptopach programistów i nie widzi rozszerzeń edytorów, przez które GlassWorm głównie się rozprzestrzenia. Nie wykrywa złośliwego kodu na podstawie zachowania ani reputacji, a znane złośliwe wydania oznacza dopiero wtedy, gdy istnieje biuletyn z CVE. GlassWorm go nie ma.

CRACI pomaga po stronie CI:

  • Buildy, które pobrały zainfekowany pakiet. CRACI rejestruje każdy pakiet, który każde zadanie faktycznie pobiera z npm, łącznie z ukrytymi zależnościami dociąganymi przez skrypty instalacyjne i npx. Gdy raport wymienia zainfekowany pakiet, wyszukują go Państwo we wszystkich buildach, zamiast odtwarzać instalacje z lockfile'ów. Historia buildów przechowuje każdy wcześniejszy build z jego SBOM, w ramach okresu przechowywania danych (domyślnie 180 dni).
  • Niewidoczny kod, który dociera do buildu. Jeśli skradziony token wypchnie zainfekowany commit lub opublikuje zainfekowany pakiet, a build go uruchomi, loader musi połączyć się ze swoimi serwerami. Polityka egress CRACI ogranicza, dokąd zadanie może się łączyć, jest walidowana przed startem zadania i w razie awarii blokuje ruch (fail closed), więc build, który może sięgać tylko do swoich rejestrów i potrzebnych mu API, nie pobierze kolejnego etapu ani nie wyśle skradzionych sekretów do hosta, którego nie potrzebuje, nawet w fali, której nikt jeszcze nie widział. Otrzymują Państwo alert, gdy zadanie podejmie taką próbę.

Zobacz, z czym łączą się Państwa buildy

Więcej: jak polityka egress zatrzymuje eksfiltrację z GitHub Actions, typosquatting i podszywanie się. Powiązane incydenty: Shai-Hulud, przejęcie pakietu npm axios. Inne incydenty: wszystkie podatności.

Źródła i aktualizacje

Oryginalne badania i źródła pierwotne:

Omówienia:

Aktualizacje:

  • 2026-11-16: Pierwsza publikacja.

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest GlassWorm?

To kampania złośliwego oprogramowania, po raz pierwszy opisana przez Koi Security 18 października 2025 roku, która ukrywa swój kod w niewidocznych znakach Unicode. Rozprzestrzenia się głównie przez rozszerzenia do VS Code i jego forków w Open VSX i VS Code Marketplace, a później także przez repozytoria GitHub i pakiety npm. Kradnie poświadczenia npm, GitHub, Open VSX i Git oraz portfele kryptowalut, a skradzione tokeny wykorzystuje do publikowania kolejnych zainfekowanych rozszerzeń i pakietów.

Jak GlassWorm ukrywa swój kod?

Koduje loader w selektorach wariantów Unicode, czyli znakach, które w edytorach, diffach i podczas code review nie wyświetlają się wcale. Niewielki dekoder zamienia je z powrotem na JavaScript i uruchamia go przez eval. Dla recenzenta wiersz wygląda na pusty albo na zwykły ciąg znaków.

Czy GlassWorm jest robakiem?

Badacze tak go nazywają, ponieważ wykorzystuje poświadczenia skradzione każdej ofierze do publikowania kolejnych zainfekowanych rozszerzeń i pakietów. Eclipse Foundation, która prowadzi Open VSX, twierdzi, że fala z października 2025 roku nie była samoreplikującym się robakiem w tradycyjnym sensie, a tokeny wyciekły przez błędy programistów. Tak czy inaczej, tokeny każdego zainfekowanego programisty mogą stać się kolejną drogą wejścia.

Czy GlassWorm jest nadal aktywny?

Powraca falami: w październiku i listopadzie 2025 roku, w grudniu 2025 roku na macOS, od stycznia do kwietnia 2026 roku w Open VSX oraz w fali GitHub i npm w marcu 2026 roku. Najnowsza fala, którą mogliśmy zweryfikować we własnych publikacjach badaczy, miała miejsce w kwietniu 2026 roku.

Czy GlassWorm dotyczy pipeline'ów CI?

Jego głównym celem są maszyny programistów, do których trafia przez rozszerzenia edytorów. CI jest narażone na dwa sposoby: tokeny skradzione programistom mogą posłużyć do opublikowania zainfekowanych pakietów npm lub wypchnięcia commitów, które potem uruchamiają buildy, a build, który zainstaluje zainfekowany pakiet npm, uruchamia jego loader. Buildy nie instalują rozszerzeń edytorów, więc pierwotny wektor przez Open VSX nie dociera do CI bezpośrednio.

Czy GlassWorm ma CVE?

Nie. To kampania złośliwego oprogramowania, a nie podatność. Poszczególne zainfekowane pakiety npm mogą otrzymać biuletyny GitHub dotyczące złośliwego oprogramowania, ale kampania jako całość nie ma CVE i nie figuruje w katalogu KEV CISA.